Όχι δεν είναι δυστυχισμένοι, ούτε και σεμνότυφοι. Δεν έχουν κάποιο πρόβλημα, ούτε και είναι ψυχροί ως άνθρωποι. Τι είναι; Eίναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Αυτοί που έτσι απλά χωρίς να το επιλέξουν δεν νιώθουν καμία ερωτική έλξη για κάποιο άλλο πρόσωπο. Κι αν τους ρωτήσεις πιθανόν θα σου εκμυστηρευτούν πως ακούνε στο όνομα aromantics.

«Καλά κάνω και δεν ερωτεύομαι»

Ταυτίζεσαι; Αν ναι, τότε σίγουρα θα θυμάσαι την ατάκα της Ρένας Βλαχοπούλου στο «Έχω απόψε ραντεβού» η οποία συμπυκνώνει το αίσθημα απελευθέρωσης από την έντονη εμπειρία που βιώνουν όσοι τελικά τοποθετούνται σε μια ρομαντική σχέση από εξαναγκασμό και όχι από επιλογή.

Τι ακριβώς είναι οι aros;

Το βασικότερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι δεν αισθάνονται κανενός είδους ρομαντική έλξη για άτομα από τα οποία έλκονται ερωτικά, και αυτό ανεξαρτήτως του φύλου και του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, μιας και μπορεί να είναι άνδρες, γυναίκες, non-binary, straights, gays, bi, asexuals ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό αυτομάτως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως αυτοί οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να νιώσουν αγάπη για τους σημαντικούς άλλους της ζωής τους. Και ενώ παραμένει άγνωστο το αν είναι πολλοί ή λίγοι, καθώς από ερευνητικής άποψης υπάρχει τεράστια έλλειψη, βρίσκονται ανάμεσα μας και μάλιστα κανείς ποτέ δεν θέλησε να μιλήσει γι’ αυτούς.

Οι aros είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο που για κάποιον λόγο κανείς δεν θέλει να δει.

Μεγαλώνουν χωρίς ταυτότητα όσων αφορά το μη ρομαντικό προσανατολισμό τους, χωρίς πρότυπα και χωρίς την ευκολία του να ομαδοποιηθούν σε μια κουλτούρα που να τους ταιριάζει. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί αυτή η κατάσταση είναι αποτέλεσμα της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας, η οποία έχει τοποθετήσει τις σεξουαλικές σχέσεις σε επίπεδο νοητικής σύλληψης απόλυτα συνυφασμένης με την ρομαντική αγάπη, κάτι το οποίο δημιουργεί ψυχολογικές αναταραχές σε όλους εκείνους που δεν επιθυμούν να εμπλέκονται ρομαντικά με ανθρώπους από τους οποίους επιλέγουν να έλκονται σεξουαλικά.

Και έτσι οι οι συνειδητοποιημένοι aros έρχονται αντιμέτωποι τόσο με τη δυσπιστία όσο και με το κοινωνικό στίγμα. Οι οικείοι τους με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο έχουν την τάση να ακυρώνουν την ύπαρξή τους και καταλήγουν όλοι τελικά να περιγράφουν αυτούς τους ανθρώπους γεμάτους φόβο. Φόβο για δέσμευση, φόβο για αγάπη, φόβο για αιώνια ερωτική και συντροφική πίστη. Δεν είναι ανώριμοι, όχι. Ούτε άκαρδοι, ούτε μπερδεμένοι, ούτε και τίποτα από όλα τα παραπάνω. Είναι απλά αυτοί οι «διαφορετικοί» που η φύση τους δεν μπορεί να βιώσει τον ρομαντισμό.

Το να είσαι aros δεν σημαίνει ότι δεν θέλεις να ερωτευτείς. Σημαίνει ότι δεν μπορείς.

Ας ξεκαθαρίσουμε και αυτό: Άλλο αγάπη και άλλο σεξ. Διαβάζω σε ένα περιοδικό το εξής παράδειγμα που εν τάχει θα προσπαθήσω να σου περιγράψω για να σου γίνει και εσένα ακόμα πιο κατανοητός ο όρος aromantics:

Ο Σπύρος (ετών 39) από την εφηβεία του γνώριζε ότι δεν μπορούσε να συνδέσει το σεξ με το συναίσθημα. Όπως δηλώνει θυμάται χαρακτηριστικά ένα μεσημέρι μετά το σχολείο που καθόταν σε κάτι σκαλάκια με την τότε κολλητή του και μιλούσαν για το σεξ που δεν είχαν ακόμη κάνει. Εκείνη ήταν κάθετη πως θα έκανε σεξ μόνο με κάποιον για τον οποίο θα ένιωθε ερωτικά συναισθήματα. Ο Σπύρος από την άλλη αδυνατούσε να συνδέσει τη σεξουαλική έλξη με κάποιο ρομαντικό περιτύλιγμα. Για αρκετά χρόνια υποκρινόταν ότι ήταν ερωτευμένος με άτομα που τον έλκυαν σεξουαλικά και προσπαθούσε να κάνει σχέσεις. Αλλά οι ρομαντικές του κινήσεις τον οδηγούσαν τελικά σε τρομερή δυσφορία και λάθος μονοπάτια.

Τελικά χρειάστηκε βοήθεια

Και τη βοήθεια που χρειαζόταν την βρήκε. Το πρόβλημά του δεν ήταν ο “αρομαντικός” του προσανατολισμός αλλά το γεγονός ότι αγνοούσε τον όρο. Δεν έβρισκε ποτέ τις λέξεις για να περιγράψει αυτό που του συνέβαινε στη καρδιά και στο μυαλό. Μέχρι που έμαθε τι σημαίνει να είσαι αρομαντικός. Μέχρι που κατάλαβε πως τελικά δεν είναι ο μόνος και έτσι ανακάλυψε πως υπάρχουν διεθνείς κοινότητες και το κοινοτικό «ανήκειν» του επιτέλους βρήκε έναν τρόπο για να βγει προς την επιφάνεια του «έξω» κόσμου.

Ο αρομαντικός προσανατολισμός ορίζει την συναισθηματική και σεξουαλική μας συμπεριφορά.

Πέρα από το φύλο και τον σεξουαλικό μας προσανατολισμό. Αφού τις τελευταίες δεκαετίες λοιπόν έχει γίνει κατανοητό ότι το φύλο και η σεξουαλικότητα δεν ταυτίζονται μεταξύ τους, όπως και το ότι οι γκέι παραμένουν άνδρες και οι λεσβίες γυναίκες, έτσι θα πρέπει με την ίδια κατανόηση και υποστήριξη να γίνει σαφές ότι δεν υπάρχει ταύτιση ανάμεσα στον ρομαντισμό και τον σεξουαλικό προσανατολισμό των ανθρώπων. Κοινώς; Άλλο αγάπη και άλλο σεξ.

Αν νιώθεις τυχερός απολαμβάνοντας τη ρομαντική σου φύση τότε μάλλον είσαι από αυτούς που δηλώνουν ότι τα θαύματα υπάρχουν και μάλιστα επίγεια. Αν πάλι όχι, τότε πίστεψε με πως η ζωή έχει τον τρόπο για να σε προκαλεί κάθε μέρα να την ερωτευτείς με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.

Άλλωστε στα δικά μου μάτια ρομαντισμός είναι οτιδήποτε σε κάνει να φωνάζεις “Zω” άρα ‘’Υπάρχω’’.