Το λεγόμενο φαινόμενο Zeigarnik είναι ακόμη μια απάντηση για το άγχος σου

Αλλά και μια ευκαιρία να ξεκινήσεις να το βάζεις σε τάξη

Είναι φορές που κάποιο ανεπιθύμητο τραγούδι εισβάλλει στο μυαλό μας για ώρες ή και μερικές μέρες και δεν λέει να αποχωρίσει. Ένας τρόπος να διώξει κανείς τους ενοχλητικούς στίχους που παίζουν διαρκώς στο κεφάλι του, είναι να τραγουδήσει το τέλος του τραγουδιού. Σύμφωνα με έρευνες, το μυαλό μας απασχολείται κυρίως από ανολοκλήρωτα πράγματα. Είναι πολύ πιο εύκολο να ξεχάσεις κάτι που έχεις τελειώσει παρά κάτι που ακόμα εκκρεμεί. Αυτό είναι το λεγόμενο φαινόμενο ZeigarnikΕίναι η αίσθηση του ανήσυχου άγχους λόγω αδιεκπεραίωτων εργασιών. Το μυαλό δηλαδή αρέσκεται σε ολοκληρωμένες καταστάσεις. Μόνο έτσι μπορεί να ησυχάσει. Ειδάλλως, οι σκέψεις εγκαθίστανται εκεί και «βασανίζουν».

Όσοι είναι λάτρεις των τηλεοπτικών σειρών, σίγουρα εθίζονται στην εκάστοτε σειρά, αφού το κάθε επεισόδιο συνήθως τελειώνει με μια σκηνή που σου εξιτάρει την περιέργεια και σε κρατάει σ’ αναμμένα κάρβουνα μέχρι το επόμενο. Αυτό συμβαίνει γιατί η τελευταία σκηνή δεν είναι ξεκάθαρη ούτε ολοκληρωμένη. Κι αυτό δεν αρέσει καθόλου στο μυαλό. Θέλει να μάθει το τέλος. Γι’ αυτό και stays tuned. Υπάρχουν όμως και ταινίες που τελειώνουν χωρίς σαφές τέλος. Και δεν υπάρχει άλλο επεισόδιο. Ήταν μια αυτοτελής ταινία. Αφήνουν τον τηλεθεατή με απορία και μπερδεμένο. Αυτού του είδους οι ταινίες (π.χ Inception,The French Connection, American Psycho) σε κάνουν να τις σκέφτεσαι για πολλές μέρες γιατί το μυαλό αναζητάει μια απάντηση.

Στις to-do lists μας, υπάρχουν συχνά, μη διαγραμμένα πράγματα τα οποία αναβάλλουμε επανειλημμένα, γιατί δεν ξέρουμε από πού να αρχίσουμε. Είναι κάποιοι στόχοι που όταν φαντάζουν αδύνατοι δεν τους επιχειρούμε καν και καταλήγουν τσαλακωμένοι με την to-do list, στα σκουπίδια. Το φαινόμενο Zeigarnik όμως, λειτουργεί παρά μόνο εάν αρχίσεις αυτό που έχεις να κάνεις. Αν ξεκινήσεις μια εργασία, η ολοκλήρωσή της είναι σχεδόν δεδομένη, γιατί το μυαλό είναι πεισματάρικο και θέλει να ξεμπερδέψει με αυτό που άρχισε. Μη πετάτε έτσι τους στόχους σας, ούτε καν στην ανακύκλωση.

Οι ημιτελείς δουλειές προκαλούν άγχος και για μη σημαντικά ζητήματα. Αυτό οδηγεί σε μια κατάσταση μόνιμης ανησυχίας και πίεσης χρόνου χωρίς χαλάρωση, αφού αιωρείται η επιθυμία ολοκλήρωσης. Για τους ίδιους λόγους, ένας χωρισμός -τις περισσότερες φορές- μοιάζει αξεπέραστος. Όταν έχουν δοθεί και δημιουργηθεί υποσχέσεις και όνειρα, που βέβαια δεν πρόλαβαν να πραγματοποιηθούν, τότε η λήξη της σχέσης αφήνει τον κύκλο ανοιχτό. Δηλαδή, πάλι μια ημιτελής κατάσταση. Το μυαλό αποσυντονίζεται και επιζητά το κανονικό τέλος. Την ολοκλήρωση.

Αφήνοντας όμως στην άκρη την αρνητική εκδοχή του φαινομένου Zeigarnik, μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε για την εκπλήρωση μικρών και μεγάλων στόχων. Οι to-do lists είναι ένας τρόπος καταγραφής τακτοποιημένων πλέον σκέψεων-στόχων προς επίτευξη, ο οποίος μπορεί να κάνει το καθημερινό μας πρόγραμμα πιο διαχειρίσιμο. Φτάνει μετά την καταγραφή να γίνει και το πρώτο βήμα. Η τηλεμεταφορά και το ταξίδι στο μέλλον δεν υφίσταται στο κομμάτι των στόχων. Δεν μπορούν να μας πάνε από μια κατάσταση σε μια άλλη καλύτερη. Ούτε δύο χρόνια μετά με πραγματοποιημένα όνειρα. Αυτό που θα μας πάει πιο πέρα είναι η προσπάθεια. Ένα βήμα τη φορά. Και μιας και δεν είμαστε δέντρα, ας περπατήσουμε!

0 replies

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.