Η επιτυχία μιας σχέσης εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, με κυριότερο την προσπάθεια. Με όσα κάνουμε άθελά μας και καταστρέφουμε τις σχέσεις μας, όμως, τι γίνεται; Όλους τους αυτοματισμούς που αντί να βελτιώνουν όσα χτίζουμε με έναν άνθρωπο, δημιουργούν εμπόδια;

Για αυτές τις υποσυνείδητες κινήσεις θα διαβάσεις παρακάτω. Για όσα κάνουμε και καταλήγουμε να βλάπτουμε τις σχέσεις μας χωρίς να το θέλουμε.

Προτιμάμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας, παρά να είμαστε ευάλωτες

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή μας που συνειδητοποιούμε -ίσως με τον σκληρό τρόπο- πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι άξιοι εμπιστοσύνης. Χωρίζουν οικογένειες, χαλάνε φιλίες, και εμείς μένουμε με την πεποίθηση πως δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε κανέναν. Γιατί όλοι αργά ή γρήγορα θα μας πληγώσουν. Κάπως έτσι άνθρωποι που έρχονται δίπλα μας για να μας μάθουν και να μας αγαπήσουν, πέφτουν σε τοίχο, γιατί εμείς ‘κλείσαμε’ τη μέρα που μάθαμε αυτή την αλήθεια.

Ακούγεται κλισέ, αλλά υπάρχουν καλοί και μη καλοί άνθρωποι σε αυτό τον κόσμο. Πλάσματα που έχουν παραδοθεί στις αδυναμίες τους αλλά και άλλα που έχουν πραγματικά τις πιο αγνές προθέσεις. Το skill που πρέπει να κατακτήσουμε είναι να μπορούμε να είμαστε ανοιχτοί μέχρι να υπάρχει ένας καλός λόγος να μην είμαστε. Το φίλτρο είναι το παν.

“Αυτό είναι δικό σου θέμα, όχι δικό μου”

Στην παραμικρή αντιπαράθεση απαντάμε με άμυνα. Προσπαθεί κάποιος να μας εξηγήσει ακόμα και ένα μικρό φάουλ, και προσπαθούμε να αντιστρέψουμε τη συζήτηση. Να δείξουμε πως ο άλλος έχει το άδικο. Τουλάχιστον περισσότερο άδικο από εμάς.

Η άμυνα δε μπορεί να οδηγήσει σε σωστή επικοινωνία, την επικοινωνία που μπορεί να λύσει θέματα. Δεν υπάρχει δικό μου και δικό σου στα συναισθήματα και δεν υπάρχει σχέση χωρίς τη διάθεση να ακούμε. Το να ακούμε τους άλλους είναι μια τέχνη που πρέπει να κατακτήσουμε, όσο δύσκολο κι αν είναι μερικές φορές.

Μισές αλήθειες

Είναι σημαντικό να διατηρούμε την ανεξαρτησία μας, ακόμα και όταν είμαστε σε μια σχέση. Είμαστε ολότητες και μια σχέση απλά μας συμπληρώνει, δε μας ολοκληρώνει. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν η ανεξαρτησία γίνεται προϊόν επίδειξης και επιτηδευμένης συμπεριφοράς.

Ναι, είμαστε ελεύθεροι. Αλλά είναι σημαντικό αυτή η ελευθερία μας όταν τη μοιραζόμαστε με ένα άλλο άτομο, πρέπει να είναι διαφανής. Να μην αφήνει υπόνοιες και να μη δημιουργεί ανασφάλειες. Αυτό είναι και κομμάτι του να αγαπάς κάποιον πραγματικά, στο τέλος της μέρας.

“Είπα ότι σε αγαπάω, αλλά…”

Πόσα πράγματα λέμε για να μη στεναχωρήσουμε κάποιον; Και το χειρότερο, πόσα “ναι” που θα μετατραπούν αργότερα σε όχι ξεστομίζουμε. Η ειλικρίνεια είναι πολύτιμη, αν και πολλές φορές σκληρή. Ας λέμε τα όχι μας από την αρχή, γιατί αντίθετα δεν αποφεύγουμε να πληγώσουμε κάποιον, απλά το αναβάλλουμε. Και αυτό είναι πολύ χειρότερο.

Στις σχέσεις μας είναι προτιμότερο να είμαστε ειλικρινείς και να λέμε μόνο όσα εννοούμε. Ένα καθυστερημένο αλλά αληθινό σ’αγαπώ είναι προτιμότερο από ένα βιαστικό και ψεύτικο. Τόσο απλό.

Αποφεύγουμε να νιώσουμε άβολα

Ένας άνθρωπος που έχει μάθει να μην ανοίγεται, νιώθει άβολα με την έκθεση. Η έκθεση μπορεί να είναι μια αγκαλιά ή ακόμα και μια μικρή έκφραση αγάπης. Σε πόσες στιγμές πατήσαμε skip για να μη νιώσουμε άβολα; Άπειρες. Πόσα υπέροχες, απελευθερωτικές εμπειρίες έχουμε ζήσει χωρίς να νιώσουμε έστω και λίγο άβολα; Καμία.

 featured image: Thought Catalog