Η νέα σειρά που κατέκτησε το Netflix βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Kristin Hannan «Πυγολαμπίδες»

Η νέα σειρά που κατέκτησε το Netflix βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Kristin Hannan «Πυγολαμπίδες»

H Κέιτ Μαλάρκι είναι ένα εσωστρεφές κορίτσι, αλλά το καλοκαίρι του 1974 μετακομίζει απέναντι από το σπίτι της το πιο δημοφιλές κορίτσι του σχολείου και θέλει να γίνουν φίλες. Η Τάλι Χαρτ μοιάζει να έχει τα πάντα, ομορφιά, εξυπνάδα, φιλοδοξία. Επιφανειακά, οι δυο τους δεν έχουν τίποτα κοινό, αλλά το καλοκαίρι εκείνο χτίζουν μια φιλία που θα κρατήσει για μια ζωή.

Τάλι-και-Κέιτ. Αχώριστες, σαν μία λέξη. Για τριάντα χρόνια, η Τάλι και η Κέιτ στέκονται η μία στο πλευρό της άλλης και καταφέρνουν να βγουν αλώβητες από τις θύελλες της ζήλειας, του θυμού και του πόνου. Η Τάλι κυνηγά τα μεγαλεπήβολα όνειρά της για να κατακτήσει τη δόξα και την επιτυχία. Η Κέιτ θέλει μόνο να ερωτευτεί και να αποκτήσει οικογένεια. Οι δυο τους πιστεύουν ότι έχουν ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες, μέχρι που μία μόνο πράξη προδοσίας μπαίνει ανάμεσά τους και δοκιμάζει τις αντοχές τους και τη φιλία μιας ζωής.

Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό πορτρέτο μιας γυναικείας φιλίας 30 χρόνων που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.

Στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου, η οποία ήδη φιγουράρει στην πρώτη θέση σε αρκετές χώρες παγκοσμίως μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Η.Π.Α, η Ιταλία κ.α, πρωταγωνιστούν η Katherine Heigl ως Τάλι Χάρτ και η Sarah Chalke ως Κέιτ Μαλάρκι. Μια ισχυρή φιλία που ξεκινά τη δεκαετία του 70′ ,γεννιέται μέσα στις σελίδες του βιβλίου και ανθίζει μέσα στο πέρασμα των δεκαετιών και το γύρισμα των σελίδων. Δύο χαρακτήρες αντίθετοι που, όμως, τίποτα δεν τους εμποδίζει, να σταθούν η μία πλάι στην άλλη για τρεις δεκαετίες. Μια φιλία με έντονες γωνίες και εντάσεις, αλλά γεμάτη τρυφερότητα και αγάπη. Προσωπικά είμαι από τα άτομα – που αν και εκτιμούν τη ρομαντική αγάπη ως όμορφο ή ακόμη και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής κάποιων ανθρώπων – έχουν κουραστεί, να βλέπουν την εμπορευματοποιημένη και συχνά τοξική ή ατσαλάκωτη πλευρά της ως βασικό άξονα στην έκφραση κάθε μορφής τέχνης. Η Kristin Hannan λοιπόν στην τρίτη δεκαετία της συγγραφικής της πορείας , δημιουργεί ένα βιβλίο ύμνο στην ανιδιοτελή φιλία γεμάτο συγκίνηση.

Η συγγραφέας ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στην αντίθεση της δυναμικής, φιλόδοξης Τάλι και της εσωστρεφούς, ανασφαλής Κέιτ.

Πολλοί αναγνώστες σχολίασαν, ότι η πλοκή υποπέφτει σε πλήθος κλισέ όμως ο μοναδικός τρόπος γραφής και προσέγγισης της Hannan καθιστά την πλοκή ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και ταχύρρυθμη με αποτέλεσμα τα εκάστοτε κλισέ γύρω από τη φιλία, την οικογένεια ή τον έρωτα, να μην καταντάνε κουραστικά. Τέλος οι διαρκείς αναφορές στην pop κουλτούρα των δεκαετιών στις οποίες διαδραματίζεται το μυθιστόρημα, ήταν κάτι παραπάνω από αρκετές για να ταξιδέψουν νοσταλγικά στις περιγραφόμενες δεκαετίες, ακόμη και άτομα σαν εμένα γεννημένα στις αρχές του 21ου αιώνα.

Φυσικά τα κοινωνικά μηνύματα γύρω από το φεμινισμό, την οικογενειακή βία, την παιδική παραμέληση, την εξάρτηση, τον πόνο της αποβολής ή το βιασμό δεν εκλείπουν από το βιβλίο.

Το μόνο αρνητικό που θα μπορούσα, να προσάψω στο βιβλίο είναι η δεύτερη πρωταγωνίστρια του η Κέιτι. Πρόκειται για ένα χαρακτήρα βυθισμένο στις ανασφάλειες και τις αδυναμίες, γεγονός που καθρεφτίζεται όχι μόνο στον ψυχισμό της, αλλά και τον τρόπο, που φέρεται στους άλλους και στις επιπτώσεις, στις σχέσεις της. Μία γυναίκα που επέλεξε την οικογενειακή ευτυχία έναντι της προσωπικής ανέλιξης, όμως συχνά αναπτύσσει κριτική στάση προς την κολλητή της Τάλι για τις φιλοδοξίες της.

Ξεκινώντας το βιβλίο δεν είχα να κάνω κάποια εστιασμένη αναφορά στον χαρακτήρα της, όμως προχωρώντας το βιβλίο δεν μπόρεσα, να μην παρατηρήσω την εμφανή συμπάθεια, που επιδεικνύει η συγγραφέας προς το συγκεκριμένο χαρακτήρα, με αποκορύφωμα το τέλος του βιβλίου που επέφερε την ολοκληρωτική κάθαρση της Κέιτ. Κλείνοντας λοιπόν την κριτική, θα ήθελα, να υπενθυμίσω στο αναγνωστικό κοινό, ότι ήρθε επιτέλους ο καιρός, να αποδαιμονοποιήσουμε τη γυναικεία δυναμική και της επιλογή των γυναικών προς την ευτυχία. Δυναμικοί χαρακτήρες με υψηλές επαγγελματικές βλέψεις σαν την Τάλι Χαρτ ΔΕΝ θα έπρεπε, να παρουσιάζονται ως ματαιόδοξοι, ρηχοί, εγωϊστές αλλά ως άτομα που επέλεξαν ένα διαφορετικό μονοπάτι ευτυχίας από αυτό, που συχνά μας υποδεικνύει η κοινωνία. Πρόκειται για ένα συγκινητικό πορτραίτο μιας φιλίας σύνθετης αλλά άθραυστης, που με ταξίδεψε στο μονοπάτι μίας όμορφης φιλίας και μέσω του αναπάντεχου τέλους με συγκίνησε βαθύτερα από την πλειοψηφία των βιβλίων που πέρασαν από τα χέρια μου τους τελευταίους μήνες. Η σειρά ήδη έχει κατακτήσει το παγκόσμιο κοινό, ενώ κρίνοντας από την τεράστια επιτυχία της, δεν αποκλείεται να δούμε και δεύτερο κύκλο σύντομα.

0 replies

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.