Ειμαι κεφατος ψωνιζω στου Βεροπουλου

Είμαι κεφάτος ψωνίζω στου Βερόπουλου Savoir Ville

Η εβδομαδιαία επίσκεψη στο Σούπερ Μαρκετ είναι μία μάχη. Θέλει στρατηγική, θέλει προετοιμασία, θέλει αντοχή, θέλει ψυχραιμία. Στο «Σούπερ» δεν πας απλά ψάχνοντας. Μια φορά πήγα έτσι και γύρισα με ένα σακουλάκι fofico, ένα τέταρτο λακέρδα, ένα λουκάνικο Κασσιάτο με μετσοβόνε (το έψηνε μία εκεί και δοκίμασα και μου άρεσε) και μία σακούλα κατεψυγμένα πεϊνιρλάκια.

Α! και σαλάμι… Πόσο γαμεί το σαλάμι ρε φίλε! Και μιλάμε για το πρόστυχο το αέρος. Πάριζες, μπύρας κ.λπ είναι πρώτη προκαταρκτική.

Περιττό να πω ότι απέτυχα παταγωδώς…

  • Τη λακέρδα την έφαγα από το πλαστικό όπως ήταν με το χέρι σαν Οστρογότθος με 2 στυμμένα λεμόνια μέσα και μισό πακέτο ψωμί του τοστ Καραμολέγκος (χωρίς κόρα) που είχε περισσέψει.
  • Τα fofico τα έφαγα το ίδιο βράδυ στο κρεβάτι ενώ έβλεπα Απαράδεκτους (το επεισόδιο που ο Γιάννης αρρωσταίνει και καλά και τον ψάχνουν στα νοσοκομεία)
  • Τα πεϊνιρλάκια τα έφαγα με τον κολλητό μου τον Αντρέα όταν βλέπαμε μπάλα μια φορά. Πανωλεθρία, δεν τα μαγείρεψα καλά, ήταν άψητα μέσα και με έπιασε καούρα.
  • Το λουκάνικο είχε άδοξο τέλος, το έβαλα στην κατάψυξη και έμεινε εκεί μέχρι που το γύρισα στην υγιεινή διατροφή και το έδωσα πεσκέσι σε ένα μπάρμπεκιου που πήγα.

Βέβαια με τον καιρό γίνεσαι καλύτερος… μαθαίνεις. Ειδικά όταν χρειαστεί να μείνεις μόνος σου χωρίς τη μάνα που είναι βετεράνος στο «Σούπερ»… μαθαίνεις. Και να σημειώνεις σε χαρτάκι τα ψώνια μαθαίνεις… και να κοιτάς τις προσφορές μαθαίνεις… και άμα λάχει έχεις και προτίμηση στο αποσκληρυντικό.

Μπαίνοντας

Το έχεις παρατηρήσει; Πάντα πρώτα στο Σούπερ έχουν τα φρέσκα φρούτα και τα λαχανικά. Δεν έχω σπουδάσει ρυμοτομία σούπερ μάρκετ (υπάρχει; διακοσμητής μάλλον καλύτερα; αλήθεια πώς λέγονται αυτοί που ρυθμίζουν το πού μπαίνει τι σε ένα σούπερ; αρχιτέκτονας μήπως; τέλος πάντων) αλλά σίγουρα αυτό που βάζουν πρώτα τα φρέσκα φρούτα πιάνει.

«Ναι! Εδώ έχει φρέσκα. Ναι! Είναι ένα σούπερ μάρκετ που έχει πάντα φρέσκα πράγματα! Θα μακροημερεύσω εδώ!»

Και ξεκινάω αυτό που έκανε η μάνα μου

Και η γιαγιά μου

Και το έχεις κάνει και εσύ που με διαβάζεις.

Ζουλάω!

Ω! το ζούληγμα!

Ό,τι φρούτο και λαχανικό και αν είσαι θα σε ζουλήξω σαν να ήσουν κουτάβι 30 ημερών πριν σε αγοράσω. Γιατί;

Δεν ξέρω. Θα σε ζουλήξω όμως. Δεν ξέρω τι πρέπει να διαπιστώσω με το ζούληγμα. Πρέπει να ζουλιέται πολύ; Πρέπει να ζουλιέται λίγο; Εξαρτάται από το φρούτο/λαχανικό; Και ποιος το καθορίζει;

Σίγουρα υπάρχει σωστή απάντηση. Και μην πει κανείς «και τα δύο». Αρνούμαι να το δεχτώ.

Ξέχασα, επίσης κοπανάω τα καρπούζια…

Πάλι χωρίς λόγο. Δεν ξέρω τι θόρυβο πρέπει να κάνουν… δεν ξέρω καν αν πρέπει να τα κοπανάω πολύ, λίγο με την παλάμη ή το δάχτυλο… Αλλά αφού το κάνει ο παππούς που είναι δίπλα μου και που στα μάτια του καθρεφτίζονται 70 χρόνια εμπειρίας ποιος είμαι εγώ διάολε, που θα τον αμφισβητήσω δηλαδή;[i]

Ντουμ ντουμ ντουμ… καλό!

Είμαι κεφάτος ψωνίζω στου Βερόπουλου Savoir Ville

(Άσχετο αλλά η ντομάτα είναι φρούτο το ήξερες; Επίσης η μπανάνα θεωρείται μούρο ενώ οι φράουλες όχι. ΘΑ ΣΑΣ ΚΟΥΦΑΝΩ ΣΗΜΕΡΑ)

Τα ράφια…

Μαλάκα μου ποτέ… ΠΟΤΕ μην πας στο Σούπερ χωρίς να είσαι χορτάτος. Αν θέλεις να κρατήσεις κάτι από αυτό το άσκοπο κείμενο, κράτησε αυτό. ΠΟΤΕ μην πας στο σούπερ μάρκετ με άδειο στομάχι. Θα θες τα πάντα! Ακόμα και τα αυγά ορτυκιού τουρσί θα σου φαίνονται σαν αργοψημένο κότσι από την κυρά Βέφα (προ-ντολαδοπαρασκευαστή που by the way δεν δουλεύει τον έχω). Προχώρα μπροστά! τα μάτια στη λίστα και ψώνιζε αυτά που χρειάζεσαι! Άντε δώσε στον εαυτό σου το «δικαίωμα» να πάρει δύο αντικείμενα εκτός λίστας. Πειθαρχεία!

Τα τυριά / αλλαντικά

Λοιπόν, αφήνω τα πολλά-πολλά και περνάω στο παρασύνθημα για να είμαστε ξηγημένοι. Τα αλλαντικά ΔΕΝ τα παίρνουμε για να φτιάξουμε τοστάκια/σαντουιτσάκια. Αυτά είναι το bonus. Τα αλλαντικά τα παίρνουμε για να τα τρώμε σκέτα από το ψυγείο κάθε φορά που το ανοίγουμε και ψάχνουμε να σαβουριάσουμε κάτι κατά τις 2 παρά 20 το ξημέρωμα ενώ παίζουμε Fifa. Νόμος. Για αυτό παίρνε ΠΑΝΤΑ περισσότερες φέτες από αυτές που υπολογίζεις για τα τοστ. 10 τοστ θες να φτιάξεις; 15 φέτες πάρε. Όσο για το τυρί… ο σωστός ο άντρας σε κάθε τοστ βάζει διπλό. Ο ελληνικός καφές και το Γκούντα Ολλανδίας πάντα διπλά.

Απορρυπαντικά, αποσμητικά και λοιπά

Η πιο βαρετή στιγμή. Έλα εντάξει ας είμαστε ρεαλιστές τώρα απορρυπαντικά θα διαλέξεις με την τιμή. Οι άντρες τουλάχιστον διαλέγουμε με την τιμή και τη μύτη. ΣΑΠΟΥΝΙΑ ΕΙΝΑΙ για να πλένουμε κανα ρούχο/πιάτο δηλαδή πόσο διαφορετικά να είναι… μύρισε ένα, διάλεξε, τέλος. Το ΜΟΝΑΔΙΚΟ που θα σε συμβουλέψω είναι ΠΑΝΤΑ να ψωνίζεις όταν έχει προσφορά 1+1… Σοβαρά μην μπεις καν στον κόπο να ψωνίσεις απορρυπαντικό, μαλακτικό και άλλα τέτοια καθαριστικά χωρίς να έχει προσφορά 1+1… καλύτερα ψώνισε μια 5άδα σώβρακα από το TEZENIS… πιο φτηνά θα σου έρθει (αλήθεια πιο φτηνά θα σου έρθει δεν κάνω πλάκα).

Επίσης… ΜΗΝ είσαι μπούρτζος άξεστος αυστραλοπίθηκος βρε πανάθεμά σε… Πάρε ένα αποσμητικό… πάρε και δύο δε βαριέσαι; Να ξέρεις πως αν σε εσένα μυρίζεις λίιιιιιγο (αυτό που μυρίζεις τη μασχάλη και λες «ε, εντάξει ίσα που μου έρχεται κάτι»), στους υπόλοιπους ΒΡΩΜΑΣ ΚΑΙ ΖΕΧΝΕΙΣ. Άρα κάθε μέρα βάζεις αποσμητικό. Άρα ψώνισε μην τα ξαναλέω.

Η έξοδος…

Αχχχ… το φως στην άκρη του τούνελ, το χρυσόμαλλο δέρας, το άγιο δισκοπότηρο… η επιλογή του ταμείου!

Ή της σωστής ουράς.

Είμαι κεφάτος ψωνίζω στου Βερόπουλου Savoir Ville

Το Σάββατο, είναι η χειρότερη μέρα για το σούπερ. Τότε πάνε ΟΛΟΙ! Ε, τότε πάω και εγώ. Και μάλλον τότε θα πας και εσύ. Η επιλογή λοιπόν του σωστού ταμείου είναι μια τέχνη που πρέπει να μάθεις και τη μαθαίνεις μόνο εμπειρικά. Η μάνα μου δεν μου έδωσε ποτέ tips για το ποια είναι η καλύτερη ουρά. (Μου έμαθε όμως πώς να φτιάχνω τέλειο μελάτο αυγό[ii]) Είναι κάτι που απλά μαθαίνεις.

Και μην μου πεις κανείς για την ΑΠΑΤΗ που λέγεται «ουρά που είναι μόνο για καλάθια». Ναι οκ, έχει κάποια λογική μόνο όμως όταν δεν έχει κόσμο. Έχω δει, έχω μετρήσει 20 άτομα με καλάθια να περιμένουν σε αυτή την ουρά. Και μη νομίζεις πως τα καλάθια χωράνε λίγα… Μπορώ να σου πω πως δύο άτομα μπορούν εύκολα να αγοράσουν τα απαραίτητα για την εβδομάδα και να τα χωρέσουν σε ένα καλάθι.

Οπότε τι;

Είμαι κεφάτος ψωνίζω στου Βερόπουλου Savoir Ville

Λοιπόν η επιλογή της σωστής ουράς έχει να κάνει από τον ταμία (πόσο τσακάλι είναι) από τα άτομα και από το πόσα πράγματα έχουν. Αν είναι δύο-τρεις τότε ακόμα και αν έχουν ένα καρότσι γεμάτο πράγματα η διαδικασία είναι ταχύτατη

Το τσακάλι/ταμίας τα «χτυπάει»

Οι δύο τα βάζουν σε σακούλες

Πληρώνουν

Τελειώνουν πριν το καταλάβεις!

Αυτά. Και τώρα πήγαινε και κατάκτησε τους Σκλαβενίτηδες! ΝΑ ΣΕ ΚΑΜΑΡΩΝΩ!

[i] Τη στιγμή που έγραφα το παραπάνω πήρα τον πατέρα μου και τον ρώτησα. Η απάντηση είναι (and I quote) πως «πρέπει να κάνει ένα ντουμμμμμ ρε παιδί μου». Ορίστε σας βοήθησα

[ii] Βάζεις το αυγό στο κατσαρολάκι με το νερό και ανάβεις το μάτι. Περιμένεις και μόλις το νερό κοχλάσει μετράς ΑΥΣΤΗΡΑ 3 ΛΕΠΤΑ και μετά βγάζεις το αυγουλάκι και το βάζεις σε κρύο νερό για 2 λεπτάκια. Έτοιμο. Με ευχαριστείς μετά.

0 replies

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.