NOT THAT KIND OF GIRL

Ένα βιβλίο γραμμένο από τη Lena Dunham, που είναι πάνω-κάτω ότι θα περίμενες: έξυπνο, κυρίως άβολο και ξεκάθαρα προσωπικό. Απαρτίζεται από μικρά essays γύρω από τη ζωή της και χωρίζεται σε πέντε μέρη: 1. Αγάπη & Σεξ 2. Σώμα 3. Φιλία 4. Δουλειά 5. Το Μέλλον

543d4b0ee0df0 Παρακάτω είναι με τυχαία σειρά μερικές σκέψεις γύρω από το βιβλίο και την ίδια τη συγγραφέα:

Δεν υπάρχει άλλος άνθρωπος στη γη να  έχει περισσότερες ιστορίες να διηγηθεί από την Dunham. Είναι μία ατελείωτη πηγή κωμικοτραγικών καταστάσεων που φαίνεται να την κυνηγούν από παιδί.

Έχει ένα ιδιαίτερο χάρισμα να παρουσιάζει τους ανθρώπους της φοβερά ενδιαφέροντες και ελκυστικούς. Ακόμη και το πιο απλό και μικρό χαρακτηριστικό στα μάτια της είναι μοναδικό:

"Her attitude toward sex is more modern than mine and has a radical element I chased but never found. She wakes up with her hair knotted snd leaves the house like that, often not returning home until late. She has a taste for unusual women, with strong noses and doll eyes and creative dispositions... Guys love her."

Σε ένα από τα αγαπημένα μου κεφάλαια μίλησε για τους άντρες σκηνοθέτες του Hollywood, για το πόσο δύσκολο ήταν να την δεχτούν γι' αυτό που έκανε παρά γι' αυτό που ήταν. Και φυσικά αναφέρθηκε και στις γυμνές σκηνές της σειράς και το έκανε με τον πιο επαγγελματικό τρόπο που μπορούσε: μίλησε για την τέχνη.

Όταν θυμήθηκε τα χρόνια της στο κολέγιο, ένιωσα για πρώτη φορά να ταυτίζομαι απόλυτα μαζί της:

"A month into the semester, I would start showing up twenty minutes late to class again. The rewards weren't enough to keep me on task, and life got in the way. My mind wandered to the future, postcollege, when I'd create my own schedule that served my need to eat a rich snack every five to fifteen minutes. As for the disappointment written across the teacher's face? I couldn't, and wouldn't, care."

Έχει έξυπνο χιούμορ και γράφει αρκετά κριτικά. Κάποιες στιγμές θαύμαζα το μοντέρνο ύφος γραφής της, και κάποιες φορές μου φαινόταν υπερβολικά χιπστερικό.

lena-dunham

Είπε κάποιες αλήθειες που με πόνεσαν:

But ambition is a funny thing: it creeps in when you least expect it and keeps you moving, even when you think you want to stay put.”

Και έδωσε μία από τις καλύτερες συμβουλές που έχω διαβάσει:

"You will find that there's a certain grace to having your heart broken."

Η μέση του βιβλίου ήταν πολύ καλύτερη απ'ότι το πρώτο ή το τελευταίο μέρος και μπορώ να πω πως αντιπάθησα ιδιαίτερα το τελευταίο κεφάλαιο. Τελικά το Not That Kind of Girl δεν ήταν τόσο ενδιαφέρον όσο το Tiny Furniture ούτε τόσο επαναστατικό όσο το Girls. Αν σ'αρέσει σε αυτά όμως, σίγουρα θα σ'αρέσει και η προσωπικότητα της στο χαρτί. Αξίζει να το διαβάσεις και να το έχεις στη βιβλιοθήκη σου για να θυμάσαι ότι κάπου κάπου εμφανίζονται τέτοιοι άνθρωποι στον κόσμο, που δεν σε κάνουν να βαριέσαι ποτέ.

*Τα illustrations στο βιβλίο της σχεδίασε η Joana Avillez και μπορείς να τα βρεις εδώ: http://joanaavillez.tumblr.com/

4 replies
  1. ΝΤΕΠΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
    ΝΤΕΠΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ says:

    Μόλις ολοκλήρωσα κι εγώ το βιβλίο και συμφωνώ απόλυτα.. Το τελευταίο κεφάλαιο σχεδόν το διάβασα ψυχαναγκαστικά. Κατά τα άλλα είναι fun και ανάλαφρο εξιστορώντας τα ευτράπελα των προσωπικών της στιγμών έως τώρα. Εμένα μου θύμισε αρκετά το Girls. Φαίνεται ότι πολλές καταστάσεις (για να μην πω όλες) στη σειρά είναι προσωπικά της βιώματα. Δύσκολα θα ταυτιστεί κάποιος με την πρωταγωνίστρια του βιβλίου, θα διασκεδάσει όμως εάν είναι εξοικειωμένος με το χιούμορ της Dunham (έχει και μερικές έξυπνες ατάκες, οκ). Ωστόσο, αν δεν ήταν της Dunham το βιβλίο, νομίζω δεν θα πολυασχολιόμασταν…

    http://debsbug.blogspot.com

    Απάντηση
  2. Eleni Spanou
    Eleni Spanou says:

    Το ίδιο πρόβλημα είχα με το τέλος του βιβλίου, ένιωθα πως αναίρεσε όλα όσα υπήρχαν στα προηγούμενα κεφάλαια. Το Girls και το Tiny Furniture είναι αντιγραφή της ζωής της, είναι απίστευτο το πόσες ιστορίες έχει να πει η Dunham! Έχεις δίκιο, σίγουρα δεν θα έπαιρνε το hype που έχει τώρα αν δεν ήταν η συγκεκριμένη συγγραφέας…
    *Δοκίμασε να διαβάσεις το How to Be a Woman της Caitlin Moran, νομίζω θα σ’αρέσει 🙂

    Απάντηση

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] How To Be a Woman, της Caitlin Moran. Από τότε που διάβασα το Lean In, ήθελα κι άλλα non-fiction βιβλία γραμμένα από γυναίκες. Αυτό ήταν το καλύτερο απ’όσα διάβασα. Books V Cigarettes, του George Orwell. Κυκλοφορεί από τη σειρά της Penguin «Great Ideas», είναι μόλις 100 σελίδες και έχει 5 essays του Orwell σχετικά με το διάβασμα και τους ανθρώπους. Not That Kind of Girl, της Lena Dunham. Το δανείστηκα από μία φίλη μου, μετράει στο Book Haul έτσι; Ήταν ευχάριστο, αρκετά αστείο και κάποιες φορές φορές σοφό. (Έχω γράψει περισσότερα στο Savoir Ville.) […]


Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.