Η αρχιτεκτονικη των γαλαζιων ονειρων

Κάπου εκεί χαμένη στις μικρές ερήμους του Κουφονησίου έπεσα πάνω σε ένα συγκρότημα κατοικιών που ατένιζε τη θάλασσα. Λιτό και απέρριτο πάνω στον βράχο συνομιλούσε με τον γαλάζιο ορίζοντα, με έναν διάλογο που τράβηξε όλες μου τις αισθήσεις.

Η ομορφιά και ισορροπία του με παρέσυραν, κάνοντας με για ώρα να μιλώ για τις ποιότητες και την αισθητική του ( χωρίς να έχω καταλάβει ότι πίσω μου – ναι, ακριβώς πίσω μου – βρισκόταν και με άκουγε για ώρα η ιδιοκτήτριά του!) .

Με αφορμή τη μνήμη μου αυτή από τα Κουφονήσια -και μιας που το καλοκαίρι μας άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά του- αποφάσισα σήμερα να γράψω για την αρχιτεκτονική των νησιών μας. Όχι την τυποποιημένη, την τουριστική. Την άλλη την κρυμμένη, τη σιωπηλή. Κλείστε, λοιπόν, τα μάτια και ταξιδέψτε μαζί μου κάπου εκεί.

Εκεί που το νερό συναντά τον αέρα

Krater-House-Hill-House-and-Landscape-Design-by-Deca-ArchitectureKrater | Antiparos | decaArchitecture

helixHelix | Antiparos | decaArchitecture

και εκεί που η θάλασσα φιλάει τον ουρανό

decaARCHITECTURE-Cliffhanger-4_fullCliffhanger | Antiparos | decaArchitecture

Εκεί που «θέα» σημαίνει μόνο «φύση»

Skolix_deca-architecture-at-yatzer_6 (Custom)Skolix | Corfu | decaArchitecture

και εκεί που κάδρα είναι μονάχα οι ζωγραφιές της

house on the hillKrater | Antiparos | decaArchitecture

Εκεί που ο άνθρωπος γίνεται ένα με τη γη του

dzn_Aloni-by-Deca-Archietcture-4Αloni | Antiparos | decaArchitecture

aloni5Αloni | Antiparos | decaArchitecture

Παίζει, γελά και ανακατώνεται μες τα χωράφια της

UntitledVoronoi’s Corrals | Milos | decaArchitecture

Εκεί που, τελικά, συμφιλιώνεται και ζει μαζί της

Untitled11111Cliffhanger | Antiparos | decaArchitecture

Χωρίς διαμάχες. Χωρίς εντάσεις.
Μονάχα με την αύρα της Μεσογείου και τον ήλιο της Ελλάδας.

Untitled111112Cliffhanger | Antiparos | decaArchitecture

Δεν ξέρω αν άλλη αρχιτεκτονική θα με γοητεύσει ποτέ τόσο πολύ. Δεν ξέρω αν άλλο τοπίο θα με συγκινήσει τόσο με την αδρή ομορφιά του. Δεν ξέρω αν άλλος κόσμος θα καταφέρει ποτέ να κλέψει απ’ τους θεούς τόσο απέραντο και τόση επίγεια ελευθερία.

Φωτεινή Λιάκου, ετών 23. Κόρη στρατιωτικού, έζησα και τα 23 με μια βαλίτσα στο χέρι ταξιδεύοντας και ζώντας σε όλη την Ελλάδα. Αγαπημένη ελληνική πόλη η Ξάνθη. Όσο για τα υπόλοιπα... μου αρέσει το κολύμπι και η αρχιτεκτονική, μου αρέσουν τα παιδιά και τα παραμύθια τους. Μα πιο πολύ μου αρέσει να γράφω, να γράφω γι αυτά που με συγκινούν, για όσα με συνεπαίρνουν... Για όσα γράφω ευχαριστώ όσους είναι γύρω μου. Στην ίδια ή σε διαφορετική πόλη, πάντα με εμπνέουν και με ταξιδεύουν με τις αφορμές τους ...

Be first to comment

Solve : *
40 ⁄ 20 =