Τα κοριτσια πισω απο τις βιτρινες

Side view of a saleswoman assisting woman with clothes at the cl

Έχοντας περάσει μόνο μερικοί μήνες απ’ όταν σταμάτησα να δουλεύω ως πωλήτρια, διαπιστώνω πόσες πολλές κοπέλες συνεχίζουν ή ξεκινούν να εργάζονται σε αντίστοιχες θέσεις. Και με πιάνει μια θλίψη. Όχι φυσικά γιατί μια τέτοιου είδους δουλειά είναι ντροπή- εξάλλου είναι πολύ πιθανό να ξαναχρειαστεί να σταθώ 8 ώρες όρθια για να εξυπηρετήσω τους ενδιαφερόμενους για τα προς πώληση προϊόντα πελάτες. Ο λόγος που νιώθω αυτή τη δυσφορία σε αυτή τη σκέψη είναι το πόσο άθλιες είναι οι συνθήκες εργασίας μιας πωλήτριας. Θα μου πείτε, σε όλους τους εργασιακούς τομείς στις μέρες μας στην Ελλάδα, οι συνθήκες έχουν δυσκολέψει και οι απαιτήσεις έχουν αυξηθεί, χωρίς όμως αναλογικά να έχουν αυξηθεί τα benefits. Όμως, ας το πιάσουμε απ’ την αρχή. Μια πωλήτρια καταστήματος πώλησης υποδημάτων , ενδυμάτων, καλλυντικών και πάσης φύσεως καταναλωτικών ειδών έχει να αντιμετωπίσει τα παρακάτω (ή να προσαρμοστεί σε αυτά): - Ορθοστασία. Είναι επιστημονικά διαπιστευμένο πως είναι η αιτία για μια σειρά από σωματικά προβλήματα όπως φλεβίτιδες και κιρσοί, καταπόνηση γονάτων, μέσης κλπ - Σκληρό ωράριο. Σκληρό δεν σημαίνει μόνο πολύωρο. Σημαίνει πχ παραλαβή του εμπορεύματος στην αλλαγή της βάρδιάς σου ή ακόμα χειρότερα στο κλείσιμο του καταστήματος που συμπίπτει με το κλείσιμο της βάρδιάς σου, καθώς και τιμολόγηση και τακτοποίησή του - Ολιγόλεπτα διαλείμματα που αναγκάζουν την εργαζόμενη πωλήτρια να τρώει όρθια, ή να διακόπτει το φαγητό της προκειμένου να εξυπηρετήσει τον πελάτη που μόλις μπήκε στο μαγαζί. Και μη σου τύχει να είναι και από αυτούς που λέμε ‘απαιτητικούς’. Πάει, σου κατσε η μπουκιά! - Μείωση προσωπικού και επιβάρυνση λιγότερων ατόμων, μέχρι και ενός και μοναδικού, με επιπρόσθετες ευθύνες - Παρακολούθηση καταστήματος με κάμερες ‘ασφαλείας’. Ναι, οι κάμερες τοποθετούνται με σκοπό την διατήρηση της ασφάλειας του καταστήματος από πχ ενδεχόμενο κλοπής. Τα εισαγωγικά συνοδεύουν όμως τη λέξη ‘ασφάλεια’, καθώς συχνά πυκνά οι κάμερες αυτές χρησιμοποιούνται από τους εργοδότες για να παρακολουθήσουν και να εποπτεύσουν τη δουλειά των υπαλλήλων. Εντάξει, ας δεχτούμε πως δεν είναι εντελώς παράλογο αυτό, καθώς όπως λέγεται η αίσθηση ότι παρακολουθείσαι και αξιολογείσαι αυξάνει την απόδοσή σου. Θα έλεγα πως θα μπορούσε και να τη μειώνει, λόγω αρνητικής ψυχολογικής διάθεσης και αισθήματος έλλειψης εμπιστοσύνης από τον εργοδότη προς τον υπάλληλο. Όμως οκ, διίστανται οι απόψεις εδώ. Στην περίπτωση όμως όπου ο εργοδότης καλεί επί τόπου την πωλήτρια για να της κάνει παρατήρηση σχετικά με το παραπάνω τρίλεπτο (και πολύ σας λέω) που έκανε για να ολοκληρώσει το διάλειμμα της, ποια θα ήταν η γνώμη σας; Και δεν μιλάω καθόλου υπερβολικά. - Μισθός-χαρτζιλήκι. Ίσως να μην χρειάζονται παραπάνω σχόλια σχετικά με τις αμοιβές των πωλητριών, τη συνέπεια καταβολής τους, καθώς και με την ασφάλισή τους - Κακομεταχείριση των υπαλλήλων και ψυχολογική καταπίεση που οδηγούν σε άσχημη διάθεσή αυτών να ‘κάνουν σωστά τη δουλειά τους’ και να υποδεχτούν με χαμόγελο τους πελάτες του καταστήματος. Συχνά επίσης, οι παλιότερες θα ‘ρίχνουν’ τις νεότερες όσον αφορά σε ωράρια, άδειες, ρεπό, ενώ παράλληλα θα εκτονώνουν σε αυτές τα δικά τους συσσωρευμένα εργασιακά κατάλοιπα. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να διευκρινίσω πως υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπου το κλίμα συνεργασίας μεταξύ αφεντικών και υπαλλήλων διατηρείται σε υγιή επίπεδα. Όμως θα έπρεπε οι εξαιρέσεις να γίνουν ο κανόνας. Και αναφέρομαι κυρίως σε θέματα επαγγελματισμού και φιλότιμου, όπου, μπορεί ο μισθός της πωλήτριας που ο δουλεύει στο ‘Χ’ κατάστημα να είναι 210 ευρώ (μεγάλη συζήτηση αυτό!), όμως τουλάχιστον ας είναι στο λογαριασμό της στην ώρα του. Ας γνωρίζει, πως δεν θα δουλεύεις κάθε Σάββατο μόνο εκείνη, αλλά το ρεπό θα είναι κυλιόμενο. Ας νιώθει, πως το χαμόγελό της δεν είναι μια υποχρέωση που τη βαραίνει, αλλά μια αυθόρμητη έκφραση χαράς, όχι μόνο στον πελάτη, αλλά και στη συνάδελφό ή την υπεύθυνή της. Καμία δουλειά δεν είναι ντροπή από μόνη της. Γίνεται ντροπή όταν ο εργαζόμενος δεν λαμβάνει τη μεταχείριση που του αξίζει και καλείται καθημερινά να προσποιείται ‘εργασία και χαρά’. Είναι γεγονός πως όλοι οι κλάδοι πάσχουν. Αλλά το δυναμικό των ανθρώπων, αν ενθαρρυνθεί και ενδυναμωθεί θα μπορέσει να φέρει πολύ μεγαλύτερα αποτελέσματα από αυτά που μπορούμε να φανταστούμε. Αυτά!

0 replies

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.