Οι μουσικές επιλογές του Pedro Almodovar Savoir Ville

Οι μουσικες επιλογες του Pedro Almodovar

O Pedro Almodóvar είναι ο βραβευμένος με Όσκαρ Ισπανός σκηνοθέτης της καρδιάς μας. Είναι εκείνος που αγαπάς να μισείς και εκείνος που μέσα από τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σκηνοθεσίας, κέρδισε το ακόμη πιο ιδιαίτερο κοινό του παγκοσμίως. Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου το 1949, στην Calzada de Calatrava της Ισπανίας με τον πατέρα του να ασχολείται με εμπόριο λαδιού και κρασιού και την μητέρα του να γράφει γράμματα για τους γείτονες που δεν ήξεραν γραφή και ανάγνωση.
Παρ' όλη την πίεση του πατέρα του να γίνει τραπεζικός, ο Almodovar στα τέλη του 1960 αποφάσισε να μετακομίσει στην Μαδρίτη και να δουλέψει σε μια εταιρία τηλεφωνίας. Η πρώτη του επαφή με την παραγωγή ταινιών έγινε μέσα από μια Super-8 κάμερα. Ενώ η πρώτη του ταινία ήταν η Pepi, Luci, Bom y Otras Chicas del Montón το 1980. Ύστερα ακολούθησε το Labyrinth of Passion το 1982, όπου έγινε και το ντεμπούτο του Antonio Banderas.
Με την πάροδο του χρόνου, ο Almodovar έχει αναπτύξει μια δική του μορφή γραφής, περίπλοκη και πολυεπίπεδη. Ο κεντρικός αφηγητής μιας ιστορίας του, μοιάζει να έχει πάντα μια πιο μικρή, σαν δική του, ιστορία, ενσωματωμένη στο αρχικό σενάριο. Λίγο πολύ σαν τις ζωές των ανθρώπων που βλέπεις καθημερινά δίπλα σου. Η δυναμική μεταξύ των δύο φύλων και η εξονυχιστική παρατήρηση στον εσωτερικό και εξωτερικό κόσμο των γυναικών, όπως και το θέμα της γυναικείας σεξουαλικότητας, της ομοφυλοφιλίας και τους τρανσέξουαλ, θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν τον σκηνοθέτη ως αντισυμβατικό και τις περισσότερες φορές, προκλητικό στον χώρο του κινηματογράφου.
Εκτός από το μοναδικό στυλ γραφής και σκηνοθεσίας, ο Pedro Almodovar μοιάζει να έχει επιλέξει και την κατάλληλα επιβλητική μουσική υπόκρουση σε κάθε του ταινία. Να σου προκαλούνται συναισθήματα έντονου ερωτισμού, νοσταλγίας, στοργής και χαρμολύπης. Αυτός ήταν, είναι και θα είναι για πάντα. Γι' αυτό και εμείς τον εκτιμούμε για όλα τα παραπάνω, μα κυρίως τις μουσικές του επιλογές.
 

“Pecadora” – Los Hermanos Rosario (Tacones Lejanos 1991)

“El Rosario de mi madre” - Maria Dolores Pradera (Carne Tremula, 1997)

“Tajabone” - Ismael Lo (Todo Sobre Mi Madre, 1999)

“The Plaint; O Let Me Weep, For Ever Weep” - Henry Purcell (Hable Con Ella, 2002)

“Cucurrucucu Paloma” – Caetano Veloso (Hable Con Ella, 2002)

“Volver” – Estrella Morente (Volver, 2006)

“I’m So Excited” – Pointer Sisters (Los Amantes Pasajeros, 2013)

“Α Ciegas” – Miguel Poveda (Los Abrazos Rotos, 2009)

0 replies

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.