Η δεκαετια που θες να ζησεις 15 φορες σε μια ζωη

Η δεκαετία που θες να ζήσεις 15 φορές σε μια ζωή

Η δεκαετία που περιμένεις από τη πρώτη στιγμή που καταλαβαίνεις τον εαυτό σου. Τα χρόνια της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ενηλικίωσης. Έργα και ημέρες που πιστεύεις ότι θα καθορίσουν όλη τη μετέπειτα ζωή σου και ας βλέπεις μόνο εσύ τα λάθη σου στο τέλος. 

Όσα υπήρξα κάθε χρόνο της δεκαετίας των 20 είναι αυτό που είμαι τώρα. Βρίσκεις άραγε κοινά;

Στα 20 σου πιστεύεις ότι αφού πλέον δεν είσαι 15 ξέρεις και τι πάει να πει ενήλικας.

Ανεβαίνεις σε μηχανάκια χωρίς κράνος. Ερωτεύεσαι παράφορα κάθε μήνα κάποιον άλλον και πεθαίνεις το ίδιο κάθε φορά. Στη πραγματικότητα δεν πεθαίνεις ίσως μόνο λίγο για όταν κάποια φίλη σου σε πληγώσει. Ο ενήλικος πρώτος ''χωρισμός'' από φίλη ανακαλύπτεις ότι σε θυμώνει. Δεν ξέρεις τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου αλλά δεν σε νοιάζει γιατί η ταινία μόλις άρχισε.

Στα 21 είσαι πιο σίγουρη ότι ξέρεις πως είναι να είσαι ενήλικας με ευθύνες αφού πλέον ξέρεις να κάνεις μια μακαρονάδα και έχεις ανέβει και στον τρίτο να πληρώσεις τα κοινόχρηστα.

Ερωτεύεσαι τον πιτσαδόρο, τον κούριερ στο γραφείο, τελικά όμως παίρνεις το μάθημά σου ότι δεν μπλέκουμε προσωπικά με επαγγελματικά. Οι φίλες σου είναι σημαντικές και μαθαίνεις να μη παίρνεις σοβαρά όσα σου λένε ενώ έχουν πιει. Τους έχει κρατήσει τα μαλλιά να ξεράσουν και σε έχουν βάλει για ύπνο στο πλάι για να μη ξεράσεις εσύ. Δεν ξέρεις τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου αλλά έχεις μερικά χρόνια ακόμα να το σκεφτείς.

Στα 22 σου έχεις πειστεί ότι όλοι μπορούν να σε εμπιστευτούν.

Ξέρεις καλά τι είναι η ζωή και πως να το χειριστείς το πράγμα. Ξέρεις να μαγειρεύεις και κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες αλλά δεν ξεχωρίζεις τον άνηθο από το μάραθο και το μαϊντανό από τον δυόσμο. Είσαι κάθε μέρα ερωτευμένη, πλέον νομίζεις ότι ξέρεις τι αξίζεις και τι θέλεις. Οι φίλες σου σου υπόσχονται ότι θα είστε για πάντα μαζί και ότι θα γίνεται κουμπάρες. Δεν ξέρεις τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου αλλά ξεκινάς με τη πρακτική και μια πρώτη δουλειά που δεν σου αρέσει. Δεν καταλαβαίνεις γιατί οι άνθρωποι να μη ταξιδεύουν μόνο και να χρειάζεται να δουλεύουν 8ωρα.

Στα 23 σου ξέρεις ότι στα 20 σου δεν ήξερες τη τύφλα σου περί ενηλικίωσης αλλά τώρα ξέρεις.

Επίσης ξέρεις ποια αγόρια σου αρέσουν, με ποια είσαι ερωτευμένη, ποια αγόρια σε κολακεύουν απλά με το φλερτ σου και έχεις μάθει να ξεχωρίζεις τις κατηγορίες. Σ αυτό το σημείο ανακαλύπτεις πως σπάνια συμβαδίζει εκείνος που σου αρέσει με εκείνον που του αρέσεις. Καλώς ήρθες στο ανελέητο κυνηγητό που ο ένας είναι πίσω από τον άλλον. Κάποια στιγμή κάνεις μια σχέση και δένεσαι. Οι φίλες σου απομακρύνονται αλλά εσύ προσπαθείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους. Δε ξέρεις τι θέλεις από τη ζωή σου, ίσως μόνο να θέλεις πια να αποφασίσεις με ποια δουλειά θα ξεκινήσεις, στα σοβαρά.

Στα 24 πιάνεις τη ζωή από τα κέρατα. Σίγουρα.

Έχεις ήδη ένα χρόνο σχέση και αρχίζεις να ζηλεύεις τις single φίλες σου. Πληρώνεις λογαριασμούς, πηγαίνεις σουπερ μαρκετ, τρως μόνο μπεργκερς. Αναρωτιέσαι για όλα, δεν καταλήγεις πουθενά, δεν σε νοιάζει. Δεν ξέρεις τι θέλεις από τη ζωή σου, δεν ξέρεις πως να το πετύχεις, δε ξέρεις που πας. Ακόμα και αν έχεις φτάσει κάπου με τις σπουδές σου υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι εαν έχεις αποφασίσει σωστά.

Στα 25 σε τρομάζει η ωριμότητα σου.

Ξέρεις πως είναι να ζει ένα κορίτσι μόνο του και να αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του. Επίσης ξέρεις πως είναι να σου κόβουν το ρεύμα επειδή δεν πλήρωσες το λογαριασμό και έχεις γίνει εξπερ στο να κρύβεσαι από τον ιδιοκτήτη για το ενοίκιο. Έχεις βρει το στυλ σου στο ντύσιμο, στο φλερτ, στη διασκέδαση. Η ζωή είναι ωραία αλλά μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να γίνει σκατά. Οι φίλες σου ζουν τα δικά τους δράματα αλλά περνάτε καλά, αγαπιέστε και κάνετε τις μεγάλες. Δεν σε νοιάζουν τα αγόρια, έχεις τη σχέση σου και ας φύγει σε λίγο καιρό για ένα χρόνο στο Εδιμβούργο. Ισως να ξέρεις τι θέλεις από τη ζωή σου, ίσως και όχι.

Στα 26 πιάνεις τον εαυτό σου να νιώθει ανώριμος.

Αποφασίζεις να μη δώσεις σημασία αφού είσαι μικρή ακόμα. Έχεις γνωρίσει τις επιπτώσεις από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές και προσέχεις να είσαι τυπική. Διαβάζεις για εθελοντισμό και σε ενδιαφέρουν πολύ τα ταξίδια. Σε νοιάζει να κάνεις καριέρα, να εκπαιδευτείς και να εξελιχθείς. Μπορείς πλέον να διαπραγματεύεσαι για το μισθό σου. Οι φίλες σου ζουν τα δικά τους δράματα αλλά κάθε Παρασκευή απόγευμα έχετε καθιερώσει καφέ στο κέντρο και τα λέτε όλα εκεί. Χώρισες το αγόρι του Εδιμβούργου, πέθανες από στεναχώρια και αναστήθηκες και δύο τρεις φορές την εβδομάδα δοκιμάζεις πρώτα ραντεβού. Κλαις και μετανιώνεις που χώρισες μετά από κάθε πρώτο ραντεβού. Ήταν ο έρωτας της ζωής σου, δεν θα ερωτευτείς ποτέ ξανά, σκέφτεσαι. Φυσικά και ξέρεις τι θέλεις από τη ζωή σου: Να κάνεις τη δουλειά που σου αρέσει και να είσαι ανεξάρτητη. Και να γυρίσεις ο ξενιτεμένος μετανιωμένος πίσω αφήνοντας για χάρη σου τις σπουδές.

Η δεκαετια που θες να ζησεις 15 φορες σε μια ζωη

Στα 27 σου αυτοεπιβεβαίωνεσαι ότι ξέρεις ήδη αρκετά καλά τη ζωή.

Έχεις ξενυχτήσει αρκετά, έχεις γνωρίσει αγόρια και άντρες, έφαγες τις ''σφαλιάρες'' από τη ζωή και τώρα ξέρεις. Διαβάζεις πολιτικά άρθρα, κοινωνικά θέματα σε απασχολούν, ξεχωρίζεις τα καλά βιβλία και τις ταινίες και μερικές φορές έχει βγει ραντεβού σε καλά εστιατόρια. Έχεις φίλους τα αγόρια που δεν σου αρέσουν, έχεις φίλους τους πρώην σου και ερωτεύεσαι επιλεκτικά. Κάθε μήνα. Μια φίλη σου αρραβωνιάστηκε και εσύ χάρηκες πολύ, την βλέπεις πια σπάνια αλλά εντάξει όλα στη ζωή είναι. Στη ζωή που πιστεύεις ότι ξέρεις τι περιμένεις από αυτή: Να είσαι ανεξάρτητη, ήρεμη, με καλούς φίλους και μια σχέση εαν τύχει.

Στα 28 ''σκατά ήξερες εαυτέ μου τόσο καιρό''.

Θες να τα πιάσεις όλα από την αρχή. Μια δεύτερη φίλη αρραβωνιάζεται. Μια άλλη φεύγει στο εξωτερικό με καλύτερη πρόταση για δουλειά. Βαρέθηκες να ξενυχτάς, βαρέθηκες τα ανούσια πρώτα ραντεβού, δεν θέλεις κανένας να σου λέει τι να κάνεις. Ξέρεις να μαγειρεύεις πολλά φαγητά, να καταλαβαίνεις την ανάλυση των κοινοχρήστων, να διαπραγματεύεσαι με την μεταφορική για τη μετακόμιση σου. Μια φίλη σου έχει μωρό και δύο άλλες συζούν. Δεν θυμάσαι εαν εκείνος ο φίλος σου πήγε στο Εδιμβούργο ή στο Μπράιτον για σπουδές. Σπας το κεφάλι σου. Τι θες από τη ζωή σου; Μάλλον μέχρι τα 30 θα το έχεις βρει.

Στα 29 όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν.

Βαρέθηκες την ίδια δουλειά, το ίδιο σπίτι, τις ίδιες συζητήσεις. Ταξιδεύεις, δουλεύεις, μαθαίνεις πράγματα. Κοιμάσαι, τρως καλά, παίρνεις βιταμίνες, αθλείσαι. Η ψυχή μιας 29χρονης στη ζωή ενός 70χρονου. Μια μέρα ξεσπάς και ξενυχτάς για πέντε συνεχόμενα βράδια, σταματάς τις βιταμίνες και κάνεις κοπάνα από το μάθημα της γιόγκα. Την 6η μέρα αναρωτιέσαι εαν αυτό το πενταήμερο αίσχος ήταν η επανάσταση της ζωής σου και αρχίζεις ψυχολόγο. Η βασική ανακοινώσιμη ερώτηση που κάνεις στον εαυτό σου είναι εαν προλαβαίνεις να διορθώσεις τα λάθη σου αλλά όσα δεν λες σε κανέναν περιλαμβάνουν το ''μαλάκα έφτασες 29, τι κάνεις τώρα;''

Στα 30 αποφασίζεις ότι δεν θα ωριμάσεις ποτέ.

Ξέρεις να μαγειρεύεις, ξέρεις να τρως υγιεινά αλλά εκτιμάς τις φορές που τρως αηδίες. Αποδέχεσαι το γεγονός ότι μια ζωή θα μαθαίνεις και θα εξελίσσεσαι. Έχεις αλλάξεις δουλειές, έχεις κάνει φίλους και εχθρούς, καριέρα. Έχεις μια μεγάλη αγάπη, ένα απωθημένο, ένα πτυχίο, ένα όνειρο, μια απόδειξη ότι κάτι κατάφερες καλά στα 20 σου, μερικές καλές φίλες, μερικές φίλες που σε πλήγωσαν βαθιά. Έχεις μια δυό καλές ρυτίδες, κυτταρίτιδα και δεν ανεβαίνεις χωρίς κράνος σε μηχανές. Είσαι σίγουρη ότι δεν ξέρεις τι θες από τη ζωή σου, δεν σε νοιάζει, ίσως να μη μάθεις ποτέ. Σου αρκεί που ξέρεις τι βιταμίνες να πάρεις.

Όταν ο ήρωας σου είναι ο μπαμπάς σου

0 replies

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *