Διατροφικες εξηγησεις για μικρες παρεξηγησεις

diatrofikes-ejhghseis-gia-mikres-parejhghseis-savoir ville

Στη διατροφή οι περισσότεροι νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα, μιας και διαρκώς βομβαρδιζόμαστε με πληροφορίες. Μήπως όμως τα έχουμε μπερδέψει;;; Για να αρχίσουμε τα ξεμπερδέματα:

•    όλα τα λίπη έχουν τις ίδιες θερμίδες και συγκεκριμένα 9 θερμίδες ανά γραμμάριο. Μπορεί να φτιάξουμε το κέικ μας με ελαιόλαδο αντί για βούτυρο και να τηγανίσουμε αραβοσιτέλαιο που είναι πιο «ελαφρύ», αλλά και στις δύο περιπτώσεις οι θερμίδες θα είναι ακριβώς ίδιες. Δε μιλάμε για το ποιοτικό κομμάτι αλλά μόνο για το ποσοτικό.

•    η μαύρη και η άσπρη ζάχαρη, όπως και η φρουκτόζη και οι διάφορες άλλες γλυκαντικές ουσίες μας δίνουν όλες 4 θερμίδες ανά γραμμάριο. Η διαφορά τους είναι το πόσο γλυκές είναι και συνεπώς και η ποσότητα που θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για να έχουμε το ίδιο γευστικό αποτέλεσμα. Βάζοντας όμως, 3 κουτ. ζάχαρη ή 3 κουτ. φρουκτόζη, το θερμιδικό αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Το ίδιο ισχύει και για το μέλι (άκουσον άκουσον) το οποίο βέβαια έχει και σαφώς καλύτερη θρεπτική αξία.

•    το μαύρο ψωμί έχει λίγο περισσότερες θερμίδες από το λευκό. Η υπεροχή του ωστόσο, εντοπίζεται στις φυτικές ίνες. Χάρη σε αυτές χορταίνει περισσότερο, βοηθάει στη λειτουργία του εντέρου, έχει χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη και ταυτόχρονα έχει και περισσότερες βιταμίνες.

•    οι ελιές όπως και το λάδι έχουν αρκετές θερμίδες. Μπορεί να έχουμε εμπεδώσει αρκετά το γεγονός πως το πολύ λάδι «παχαίνει», αλλά με τις ελιές ίσως είμαστε πιο άνετοι. 5 μικρές ελιές ή 3 μεγάλες = 1 κουτ. του γλυκού ελαιόλαδο = 45 θερμίδες.

•    Η φακή και το σπανάκι δεν είναι και τόσο καλές πηγές σιδήρου. Τα δύο αυτά τρόφιμα περιέχουν όντως ποσότητα σιδήρου. Αυτό που όμως καθιστά τις τροφές αυτές λίγο «παρεξηγημένες» είναι η λεγόμενη βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου αυτού. Δηλαδή το κατά πόσο ο σίδηρος αυτός απορροφάται από τον οργανισμό μας. Αυτό λοιπόν που ισχύει είναι ότι ο σίδηρος που προέρχεται από φυτικές πηγές, δεν απορροφάται όσο αυτός που βρίσκεται σε ζωικές τροφές π.χ. συκώτι και μοσχαρίσιο κρέας. Βέβαια αυτή η διαπίστωση δεν μειώνει καθόλου την κατά τα άλλα μεγάλη διατροφική αξία του σπανακιού που περιέχει βιταμίνες Α και C, φυλλικό οξύ και καροτένια, που είναι αντιοξειδωτικά και της φακής η οποία επίσης δίνει φυλλικό οξύ, σίδηρο, ασβέστιο και διαλυτές φυτικές ίνες.

•    Το κοτόπουλο δεν είναι απαραιτήτως ελαφρύ και άπαχο κρέας, παρ’όλο που για πολλούς από εμάς το κρέας του κοτόπουλου είναι συνώνυμο με δίαιτα. Δυστυχώς όμως, και σε αυτή την περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια παρεξήγηση. Το στήθος του κοτόπουλου είναι όντως μια ωφέλιμη τροφή που είναι χαμηλή σε λίπος και ταυτόχρονα πηγή πολύτιμης πρωτεΐνης, υψηλής βιολογικής αξίας. Το μπούτι όμως δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, αφού είναι περισσότερο σκούρο κρέας, με ίδια περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, αλλά μεγαλύτερη ποσότητα τόσο λίπους όσο και χοληστερίνης.

•    Το χοιρινό κρέας δεν είναι απαραιτήτως πολύ λιπαρό κρέας. Όταν αναφερόμαστε στο χοιρινό κρέας, έχουμε συνήθως στο μυαλό μας ένα πολύ λιπαρό κομμάτι κρέας, γεμάτο ορατό πάχος και χοληστερίνη. Τελικά το κρέας αυτό δεν είναι αυτό που νομίζουμε αφού είναι ένα κρέας που έχει το περισσότερο λίπος περιφερειακά (ορατό), που εύκολα αφαιρείται και τέλος υπάρχουν και κάποια κομμάτια όπως το ψαρονέφρι το οποίο έχει περίπου 6 % λίπος δηλαδή ίσως λιγότερο από το μπούτι του κοτόπουλου!

Συμπέρασμα: πάντα αναρωτιόμαστε, διαβάζουμε και ενημερωνόμαστε και δε θεωρούμε τίποτα γνωστό και δεδομένο! www.facebook.com/grafeiodiatrofis

1 reply

Trackbacks & Pingbacks


Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.