2017 μαθήματα

Το 2017 μου έμαθε περισσότερα από όσα μου έμαθαν τα 37 συναπτά έτη της ζωής μου. Ίσως επειδή να ισχύει τελικά το «όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος» και να τα έφερε όλα αυτός ο χρόνος μέσα σε μερικές ώρες.

Το 2017 μου έμαθε να λέω «είμαι καλά» και να το πιστεύω και να το εννοώ κάθε φορά που ανοίγω τα μάτια μου και σηκώνομαι από το κρεβάτι μου. Μου έμαθε να λέω «ευχαριστώ» για όσα έχω σε όποιον μου τα έδωσε και σε όποιον δεν μου τα πήρε. Μου έμαθε να αντιμετωπίζω τους φόβους μου, όχι απαραίτητα να τους νικάω, απλά να τους αντιμετωπίζω. Κι αυτό ίσως να είναι μια κάποια νίκη. Μου έμαθε πως είμαστε καταδικασμένοι να αντιμετωπίζουμε τους φόβους μας. Μου έμαθε πως καμιά φορά χρειάζεται να γυρίσεις πίσω. Για να πάρεις φόρα. Μου έμαθε να χορεύω έναν χορό που δεν ήθελα να μάθω. Μου έμαθε να απαιτώ. Παρουσία, κατανόηση, συγγνώμη. Από τους άλλους και από εμένα. Μου έμαθε να λέω «σ’αγαπώ». Στους άλλους και σε εμένα. Μου έμαθε να λέω «συγγνώμη» και «ευχαριστώ». Στους άλλους και σε εμένα. Μου έμαθε να μη σκύβω το κεφάλι στις δυσκολίες. Δεν ξέρω αν το ύψωσα, αλλά ξέρω πως δεν το έσκυψα κι άλλο. Μου έμαθε να υψώνω το κεφάλι φεύγοντας. Μου έμαθε να λέω «είμαι εδώ» και να είμαι. Μου έμαθε πως κάποιες φορές δεν πειράζει να πειράζει. Μου έμαθε πως τα παραμύθια δεν έχουν πάντα όμορφο τέλος. Μου έμαθε να μην ελπίζω στο θαύμα. Μου έμαθε πως μπορεί κάποια στιγμή να τα χάσεις όλα. Μου έμαθε πως υπάρχει ελπίδα. Μου έμαθε πως πάντα κάτι μένει. Μου έμαθε να βλέπω το γκρι, όχι μόνο το άσπρο και το μαύρο. Μου έμαθε να σηκώνομαι όταν πέφτω. Μου έμαθε να μην σπαταλάω τις λέξεις μου σε ανθρώπους που δεν θέλουν να τις ακούσουν. Μου έμαθε να ψάχνω λέξεις να τραγουδήσω σε ανθρώπους που θέλουν να τραγουδήσουμε μαζί. Μου έμαθε να λέω «δεν μπορώ» και «δεν θέλω». Μου έμαθε να λέω «σε χρειάζομαι». Μου έμαθε να ξέρω πλέον ποιοι άνθρωποι αξίζουν κάθε λέξη. Μου έμαθε πως υπάρχει αγάπη και καλοσύνη εκεί εξώ. Μου έμαθε πως δεν παίρνουμε την αγάπη που νομίζουμε πως αξίζουμε, αλλά πως αυτό που παίρναμε νομίζαμε πως ήταν αγάπη. Μου έμαθε να μην αναρωτιέμαι «γιατί;» αλλά «γιατί όχι;». Μου έμαθε πως τελικά δεν είναι η ζωή μικρή αλλά καμιά φορά οι άνθρωποι γίνονται μικροί. Μου έμαθε πως η ζωή είναι μεγάλη. Τόσο μεγάλη που επειδή δεν αντέχουμε το μεγαλείο της διαλέγουμε να την θεωρήσουμε μικρή φέρνοντας την στα μέτρα μας για να την αντέξουμε, για να νιώσουμε εμείς «μεγάλοι». Το 2017 μου έμαθε τη ζωή. Το 2017 ήταν για εμένα ένα μάθημα ζωής. Το 2017 μου έμαθε πως δεν υπάρχουν «δύσκολες χρονιές», αλλά πως απλά μεγαλώνουμε. Κι αυτό το «απλά» φέρνει τα δύσκολα. Το 2017 με έμαθε να πατάω στα πόδια μου, για να μπω στο 2018 και να του δείξω τι έμαθα.

0 replies

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *