Trainstories #1

Η πρώτη φορά που…

Σήμερα το πρωί, μιας και δεν κατάφερα να κοιμηθώ γιατί η διπλανή μου είχε πιάσει ψιλή κουβέντα με την απέναντί της, έβαλα τ’ ακουστικά στα αυτιά για να αποφύγω την λογοδιάρροια τους και βυθίστηκα στις σκέψεις μου υπό τις μουσικές νότες των Beatles.

trainstories

Ακούγοντας το Yellow submarine θυμήθηκα την πρώτη φορά που πήρα το τρένο στη Γερμανία και προσπάθησα να κάνω μια γρήγορη καταμέτρηση όλων των πρώτων φορών που μπήκα σε τρένο και τη διάθεση στην οποία βρισκόμουν εκείνη τη στιγμή!

  • Η πρώτη φορά λοιπόν, που πήρα μόνη μου τον ηλεκτρικό της Αθήνας ήταν στην Α’ Γυμνασίου, όταν ξεκίναγα το στίβο, στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο. Θυμήθηκα τους γονείς μου οι οποίοι για να σιγουρευτούν πως δε θα έμπλεκα τα μπούτια μου, είχαν φτάσει πριν από μένα στο σταθμό της Βικτώριας και μου είχαν πει να ξεκινήσω μόνη μου από το σπίτι λίγο αργότερα για το «μεγάλο ταξίδι».

Θυμάμαι το πόσο φοβισμένη ένιωθα μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου και το πόσο περήφανη όταν είδα τους γονείς μου καθισμένους σε μια καφετέρια να με περιμένουν με το χαμόγελο στα χείλη λες και η κόρη τους ήταν το πιο έξυπνο παιδί του κόσμου, γιατί όπως και να το κάνουμε δεν είχα χάσει το τρένο ή τον δρόμο για τη Βικτώρια.

  • Η πρώτη φορά που πήρα το τρένο εκτός Αθήνας , πρέπει να ήταν όταν είχα αποφασίσει να πάω μόνη μου στη Θεσσαλονίκη στην Α’ Λυκείου. Εισιτήριο στο σταθμό Λαρίσης και intercity μέχρι τη συμπρωτεύουσα. Σε εκείνο το ταξίδι ξεκίνησα να γράφω τις σκέψεις μου στο χαρτί, έπρεπε να το καταλάβω αμέσως ότι τα τρένα με εμπνέουν! Θυμάμαι ότι ένιωθα πολύ χαρούμενη και ταυτόχρονα γεμάτη ανυπομονησία, διάβαζα ποιήματα και ονειρευόμουν να μετακομίσω κάποια στιγμή στη λατρεμένη Θεσσαλονίκη.
  • Πρώτη φορά που πήρα το τρένο εκτός Ελλάδας ήταν όταν πήγα στη Γερμανία. Από το Dortmund στην KÖln σε διώροφο τρένο με καλή παρέα και ποιητική διάθεση. Σ’ εκείνο το ταξίδι είχα γράψει με την Ε. ένα από τα πιο αστεία τραγούδια – στα αγγλικά –  που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Η μελωδία ήταν βασισμένη στο Yellow Submarine των Beatles. Τι γέλια είχαμε ρίξει τότε!
  • Πρώτη μετακόμιση στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Castellon De La Plana της Ισπανίας, με μεταφορικό μέσο το τρένο…  Ο Γ., η Λ. και εγώ, γεμάτοι βαλίτσες, πολύ κέφι και όνειρα… Θυμάμαι την ανυπομονησία μας να φτάσουμε  το συντομότερο δυνατό για να ξεκινήσουμε την αναζήτηση διαμερίσματος…
  • H πρώτη φορά που πήρα τo τρένο εκτός Ευρώπης ήταν για να κάνω τη διαδρομή Washington D.C – New York! Θυμάμαι ότι μου είχε φανεί ακριβό το εισιτήριο αλλά είχα τόσο καλή παρέα (τους συμφοιτητές μου από το Πάντειο) και τόση ανυπομονησία να δω το Μπιγκ Απολ που είχα διαγράψει αμέσως την ενόχληση μου λόγω της τσιγκουνιάς που με είχε πιάσει εκείνες τις ημέρες.
  • Θυμήθηκα τέλος, την πρώτη φορά που πήρα το τρένο στην Ιταλία για να πάω στη δουλειά… Πώς να το ξεχάσω άλλωστε; 7 το πρωί περιμένοντας το τρένο στην αποβάθρα με προορισμό το Μιλάνο, γεμάτη ανυπομονησία και άγχος για «τα καινούρια» που με περίμεναν στο σταθμό Centrale!

Το τρένο φρέναρε απότομα και με πέταξε έξω από τις σκέψεις μου! Φτάσαμε λοιπόν και σήμερα! Κατέβηκα προσπερνώντας την ενοχλητική διπλανή μου και μ’ένα χαμόγελο στα χείλη πόσταρα σημείωση στο κινητό μου ότι άξιζε να καταγράψω όλες αυτές τις πρώτες φορές στο τρένο και το αίσθημα ανυπομονησίας και αισιοδοξίας που τις συνόδευαν…

Εσείς; Θυμάστε την πρώτη σας φορά στο τρένο; Δώστε μου some feedback

Ακολούθησε μας στο instagram, τράβηξε φωτογραφίες στο τρένο ή στο μετρό και χρησιμοποίησε το #trainstories #savoirvillegr. Η Μαρία με την φωτογραφία σου μάλλον θα εμπνευστεί την επόμενη τρενοιστορία και θα την δείς σύντομα εδώ. 

Η Μαρία ή αλλιώς Μαίρη για τους συγγενείς και Mapi για τους φίλους εξ Ιταλίας, γεννήθηκε στην Αθήνα από μαμά Καλαματιανή και μπαμπά Κωνσταντινουπολίτη. Από μικρή της άρεσε το μπλα μπλα και όταν κατάλαβε πως οι γύρω της βαριόντουσαν να την ακούνε, ξεκίνησε να γράφει και να τα λέει στον εαυτό της. Σπούδασε Δημοσιογραφία στο Πάντειο και στη συνέχεια έκανε Μεταπτυχιακό στα Digital Media και την Επικοινωνία στο Μιλάνο. Την αρρώστια του ταξιδιού την κόλλησε μετά από την εξάμηνη παραμονή της στην Ισπανία (βλέπε Erasmus), η οποία στη συνέχεια την οδήγησε στην Ιταλία όπου και έζησε εκεί για 3 χρόνια. Τον τελευταίο χρόνο βρίσκεται στην Αθήνα. Μόνιμα; Η λέξη αυτή δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό της. Τα 3 αντικείμενα που δεν αποχωρίζεται ποτέ: η ροζ βαλίτσα της, το κινητό και το σημειωματάριό της.

Be first to comment

Solve : *
19 − 5 =