Στείλε το μήνυμα που λέει «Θέλω να σε δω» κι ας σου λένε οι φίλοι σου να μην το κάνεις

Στείλε το μήνυμα που λέει «Θέλω να σε δω» κι ας σου λένε οι φίλοι σου να μην το κάνεις

Γιατί μερικές φορές το «Γιατί έτσι» είναι η καλύτερη απάντηση που μπορείς να δώσεις στον εαυτό σου (και στους γύρω σου).

Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να αγαπάμε τις υπερβολές αλλά τελικά να δρούμε με μέτρο. Όχι όλοι, όχι πάντα, αλλά πολλοί από εμάς και αρκετά συχνά. Αγαπάμε τα ακραία συναισθήματα αλλά όχι τις συμπεριφορές. Δεν λέμε αυτά που θέλουμε, δεν κάνουμε αυτά που λέμε. Φοβόμαστε την απόρριψη, την αποτυχία και τον έρωτα τον ίδιο; Ή μήπως φταίει ότι πιστεύουμε στον μεγαλύτερο μύθο αυτής της μικρής μας ζωής το «μέτρον άριστον.»

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να μπορούμε να συμφωνήσουμε πως καλό το μέτρο, αλλά όχι πάντα. Μπορείς να φας με μέτρο (αναγκαστικά δηλαδή), να βγεις με μέτρο και να δουλεύεις με μέτρο, αλλά δεν μπορείς να νιώθεις με μέτρο. Δεν μπορείς να γελάς, να κλαις και να αγαπάς μέχρι την στιγμή που θα πεις εσύ στοπ και σίγουρα δεν μπορείς να ελέγξεις όλα αυτά που σε κάνουν να νιώθεις επειδή νομίζεις ότι μπορείς να ελέγξεις όλα αυτά που κάνεις.

Οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι ώστε να νιώθουμε. Είμαστε φτιαγμένοι ώστε να μη μας σταματάει το μυαλό μας επειδή πρέπει και όταν αυτό συμβαίνει η λέξη «αυτοσυγκράτηση» μοιάζει σαν την χειρότερη λέξη του πλανήτη. Αυτοσυγκράτηση σημαίνει να συγκρατείς τον εαυτό σου. Να πατάς ένα pause, να κοιτάς τον εαυτό σου και να τον συγκρατείς σε περίπτωση που πιστεύεις ότι αυτό που πρόκειται (ή θέλει) να κάνει, δεν «πρέπει.» Και κάπως έτσι, αφού έχεις συγκρατήσει τον δικό σου εαυτό, προσπαθείς να συγκρατήσεις και τους φίλους σου. Να μην στείλεις εσύ πρώτη μήνυμα, να μην ζητήσεις να βγείτε. Να μην πεις «σ ‘αγαπώ» αν δεν το έχεις ακούσει πρώτα, να μην φιλήσεις ποτέ εκείνον που θέλεις. Να μην κλάψεις πολύ όταν χωρίζεις, να μην θυμώνεις εάν δεν υπάρχει λογική. Δεν ξέρω για εσένα, αλλά εμένα αυτά δεν μου μοιάζουν ως αυτοσυγκράτηση αλλά ως καταπίεση του εγώ και των θέλω μας.

Σταμάτα λοιπόν να καταπιέζεις τον εαυτό σου. Ζήτα το ραντεβού που θέλεις, δείξε στον άνθρωπο απέναντί σου πόσο τον θέλεις. Στείλε το μήνυμα που λέει «Θέλω να σε δω» κι ας σου λένε οι φίλοι σου να μην το κάνεις. Φρόντισε στην παύση που κάνεις αυτόματα πριν τις μικρές αλλά και μεγάλες σου αποφάσεις να σκεφτείς πρώτα αυτό που θέλεις και μετά να το κάνεις. Να αφήσεις στην άκρη τα πρέπει και την ανάγκη σου για αυτοσυγκράτηση και να ακούσεις τι σου ζητάει το εγώ σου. Σου ζητάει να μπορείς να εκφραστείς, να αγαπήσεις, να στεναχωρηθείς, να θυμώσεις και να γελοιοποιηθείς όσο πάει. Όσο μπορεί ο καθένας από εμάς. Μέχρι την στιγμή που δεν θα θέλεις πια. Δεν θα θέλεις να στείλεις εκείνο το μήνυμα, να δείξεις αυτά που νιώθεις και σίγουρα δεν θα θέλεις να περάσεις άλλη μια νύχτα σύγχυσης και γέλιου.

Μέχρι τότε, ξέχνα την λέξη αυτοσυγκράτηση και κάνε ακριβώς αυτό που θέλεις. Γιατί μερικές φορές το «Γιατί έτσι» είναι η καλύτερη απάντηση που μπορείς να δώσεις στον εαυτό σου (και στους γύρω σου). Σταμάτα να χάνεις ευκαιρίες και στιγμές από το τώρα σου επειδή ανησυχείς για το αύριο. Σταμάτα να προσπαθείς να είσαι ένας συγκεκριμένος άνθρωπος και ξεκίνα να είσαι όλα αυτά που θέλεις. Δείξε στον άλλον το 90% του εαυτού σου που αγαπάς και θα δεις πως οι πιθανότητες να βγεις ευτυχισμένος απ’ όλο αυτό είναι άλλες τόσες. Ξεκόλλα, να πω; Θα πω.

3 replies
  1. Jim
    Jim says:

    Ωραια ολα αυτα και συμφωνω. Αν σου στειλει εσενα μηνυμα καποιος που δεν γουσταρεις ερωτικα,αλλα εκεινος λιωνει για σενα και σου πει “θεπω να σε δω γιατι ετσι”. Θα πας; Θα πεις ναι; Ουτε καν

    Reply

Trackbacks & Pingbacks



Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *