Η αισθηση της φροντιδας

640px-PERFECT-SENSE-Movie

Πριν από μερικές μέρες είδα την ταινία Perfect Sense (2011) που πραγματεύεται την αγάπη μεταξύ δύο συναισθηματικά δυσλειτουργικών ανθρώπων και το τέλος του κόσμου από μια επιδημία.

Στη νόσο αυτή οι άνθρωποι χάνουν σταδιακά τις αισθήσεις τους ενώ πριν από κάθε απώλεια βιώνουν έντονα κάποιο συναίσθημα ή κάποια ανάγκη. Στο σενάριο η όσφρηση χάνεται πρώτη ενώ έχει προηγηθεί βαθιά θλίψη. Ακολουθεί η έντονη πείνα και χάνεται η γεύση. Συνεχίζει με το αίσθημα του θυμού και η απώλεια της ακοής και τέλος έρχεται η χαρά και χάνεται η όραση. Στα πλάνα της ταινίας άνθρωποι από την Ινδία, την Μπαγκόνγκ ή τον Καναδά κάθε φορά που έχαναν μια αίσθηση προσπαθούσαν να ενδυναμώσουν τις υπόλοιπες. Όταν έχασαν την όσφρηση τους απολάμβαναν τις μπάντες του δρόμου ή ανακάλυπταν την δύναμη της φαντασίας για να θυμηθούν μυρωδιές. Όταν έχασαν την ακοή τους, τα μπαρ ήταν γεμάτα από ανθρώπους που προσπαθούσαν να νιώσουν τον ήχο ακουμπώντας και αγκαλιάζοντας τα ηχεία. Χάνοντας πια και την όραση τους η ανάγκη για αγκαλιά και χάδι ήταν πάνω απ ότι οτιδήποτε. Λίγο πριν χαθεί η ανθρωπότητα.

Perfect Sense

Το μήνυμα της ταινίας είναι πολύ συγκεκριμένο: ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς να φάει χαβιάρι, χωρίς να μπορεί να μυρίσει την βανίλια, μπορεί να ζήσει χωρίς να ακούει την φωνή των αγαπημένων του, ή ακόμα και να τους βλέπει. Αρκεί να τους αγγίζει. Αρκεί να μπορεί να έχει αγάπη και να μπορεί να φροντίζει όσους αγαπάει.

Perfect Sense

Με τους τίτλους τέλους επικεντρώθηκα στην όσφρηση. Την αγαπημένη μου όλων. Την πιο δημιουργική. Η κανέλα δεν σου θυμίζει Χριστούγεννα; Τα καθαρά ρούχα δεν σου θυμίζουν τακτοποιημένο συρτάρι; Η καραμέλα δεν σου θυμίζει βάφλα με κρέμα παγωτό; Το πράσινο μήλο δεν σου θυμίζει την εποχή που αποφάσισες να τρως ένα κάθε φορά που επιστρέφεις από το γυμναστήριο; Το πορτοκάλι δεν σου θυμίζει υγεία και φροντίδα; Δηλαδή και το μήλο  πράσινο ή κόκκινο έχει και αυτό τις ευεργετικές του ικανότητες αν το σκεφτείς!

Τα ίδια σκεφτόμουν και το επόμενο πρωί. Αυθόρμητα άνοιξα το συρτάρι του γραφείου μου και πήρα την 1+1 συσκευασία της Septona με τα αντιβακτηριδιακά μαντηλάκια που είχα αγοράσει πριν μέρες. Καλά θυμόμουν. Πορτοκάλι και πράσινο μήλο. Και επιβεβαίωσα πως αυτές οι μυρωδιές θυμίζουν υγεία. Την χρωματιστή όψη της υγείας. Όχι την απόλυτη, την «σκληρή», την λευκή. Την υγεία την γνήσια. Αυτή που την εκτιμάς και κάθε φορά που την σκέφτεσαι σε κάνει να χαμογελάς που κανένας ιός δεν θα καταστρέψει την γη. Που δεν θα χάσουμε τις αισθήσεις μας. Που θα συνεχίσουμε να αγκαλιαζόμαστε και να βλεπόμαστε και να αγγιζόμαστε. Και να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Φροντίδα στην πράξη. Όπως πρέπει.

Και πήρα ένα μαντιλάκι και σκούπισα καλά τα χέρια μου γιατί ποτέ δεν ξέρεις. 

#frontida_stinpraksi #septona

se

Η Γεωργία Κωτσιοπούλου είναι αρθρογράφος και ιδρύτρια του Savoir Ville. Σπούδασε στην σχολή του ΑΝΤ1 και στο Athens Media Lab δημοσιογραφία και επικοινωνία και συνεχίζει στην σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ανοικτού Πανεπιστημίου. Αγαπάει τα χρώματα, τα βιβλία και το καλό φαγητό. Απεχθάνεται τα ψάρια, τις περιγραφές σε τρίτο πρόσωπο και τα δυνατά αρώματα.

Be first to comment

Solve : *
20 ⁄ 10 =