“Normcore” – Add to dictionary

1962692_10152402943588777_2099367759_n

Πείτε αντίο στους hipsters και τα ray-ban κοκάλινα γυαλιά τους. Το normcore έρχεται να αντικαταστήσει ορδές από smart phone έφηβους που εξυμνούν το καφεδάκι του Starbucks και τα Supreme t-shirts. 

Αν η μάζα πλέον ζει με τον κανόνα «Να σκέφτεσαι διαφορετικά από τους υπόλοιπους» τότε η επιστροφή στο σύνηθες και φυσιολογικό ακούγεται σαν κάτι απίστευτα αδιάφορο και βαρετό.  Τώρα που η ιδεολογία του YOLO σταματάει να φυσάει αέρα στα πανιά μας η μόνη επιλογή που μένει είναι η απόρριψη της ιδέας ότι είμαστε όλοι διαφορετικοί μεταξύ μας και η επιστροφή μας σε μια μέση κατάσταση. Αυτοί που είναι πραγματικά cool, κατείχαν την διαφορετικότητα και είναι πάλι αυτοί που θα κατακτήσουν και την απλότητα ή αλλιώς το Normcore.

Μην μπερδευτείτε όμως. Το normcore δεν είναι ΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ, άσχετα αν την επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό. Είναι η Νέα Διεθνής Τάση του απόλυτου κενού. Πρόκειται για την προσαρμοστικότητα της μάζας στο σύνολο, όχι στην ξεχωριστή αποκλειστικότητα του καθενός.

Σκεφτείτε ένα γκρουπ από μεσήλικες τουρίστες στην χώρα μας. Πώς να τους ξεχωρίσεις, όταν όλοι φοράνε τα ίδια άνετα σανδάλια, τα ίδια μπεζ γιλεκάκια και ουδέτερους τόνους all over μαζί με τα καπελάκια τους με άσχετα logo το καθένα. Όταν φεύγουν από τον τόπο τους και έρχονται να εξερευνήσουν κάτι καινούριο και συναρπαστικό όπως είναι η Ελλάδα, το κύριο μέλημα τους είναι να είναι άνετα ντυμένοι και προστατευμένοι από τον ήλιο. Ναι, θα βάλουν την καλτσούλα μέσα από το σανδάλι για να ζεσταίνονται τα πόδια τους ή για να κρύψουν ότι δεν έχουν κάνει πρόσφατα πεντικιούρ. Ήρθαν και θα έρχονται για να περάσουν καλά και άνετα και να ρουφήξουν αυτήν την εμπειρία για να τους κρατήσει τις υπόλοιπες 300 μέρες του χρόνου που θα λούζονται από το γκρι τοπίο της δικιάς τους χώρας. Δεν τους ενδιαφέρει να δούνε οι υπόλοιποι πίσω μέσω Instagram ότι είχαν περιποιημένα ατημέλητους κότσους με την Ακρόπολη από πίσω. Κοιτάζουν την εμπειρία του ανθρώπου όχι τον ίδιο και εκεί βασίζεται η διαφορετικότητα που φέρνει το normcore. 

Αυτή η τάση αντιπροσωπεύει κυρίως την ρευστότητα της ταυτότητας. Την προθυμία σου να παραιτηθείς από την ιδέα ότι πρέπει να είσαι ατομικά ξεχωριστός, προκειμένου να αγκαλιάσεις την αποδοχή του συνόλου. Είσαι ένας στα 7 δισεκατομμύρια του κόσμου. Έχεις κάθε δικαίωμα και τώρα κάθε λόγο να επιστρέψεις back to basics και να ντυθείς όσο πιο άνετα θέλεις.

Δεν σου υπαγορεύει κανείς να πάς στο hot στέκι στην πλατεία Ειρήνης. Αν το καφέ δίπλα στην γειτονιά σου παίζει ωραία μουσική και είναι ηλιόλουστο, θα είσαι άνετος και εκεί. Δεν χρειάζεται να ψάξεις το πλησιέστερο foursquare σημείο για να τοποθετήσεις τον εαυτό σου στο χάρτη.

1150774_10152405012383777_554894052_n

1977195_10152405012288777_1871238262_n

1979511_10152405012338777_119404910_n

Μπορούμε όμως να γίνουμε τόσο εξαντλητικά απλοί; Είναι σαν να έρχεται μεγαλύτερο κύμα κρίσης στα πάντα. Αν όλος ο κόσμος αγκαλιάσει αυτό το look του “απόλυτου τίποτα” πώς θα μας πουλήσει η μόδα των ρούχων το διαφορετικό; Όλοι έχουμε basic ρούχα στην ντουλάπα μας. Δεν πιστεύω να βγούμε όλοι στη γύρα τώρα για να αγοράσουμε απλά μονόχρωμα μπλουζάκια όταν υπάρχουν καμιά 15αριά στην ντουλάπα μας ήδη. Ούτε κλασσικά τζιν. Όλοι λίγο πολύ έχουν 2 με 3 σκελετούς γυαλιών ηλίου σπίτι με διαφορετικούς φακούς. Όλοι έχουμε τα sneakerakia μας ή τα σκονισμένα πλέον all-star που θυμηθείτε το, θα επιστρέψουν δυναμικά πάλι.

Τα λεφτά που έχουν πέσει σε όλα αυτά τα καινούρια mixology-burger-yoga μέρη στο κέντρο που θα ξεφουσκώσουν, δεν σημαίνουν κρίση όταν όλοι θα γυρίσουν στο πλησιέστερο καφέ της γειτονιάς; Στο σουβλατζίδικο που έχουν να παραγγείλουν από το 2012; Στα ανοιχτά μαθήματα yoga στα άλση της περιοχής;

Νομίζω ότι δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι για το normcore στην Ελλάδα, επειδή είμαστε ένας πολύ παθιασμένος και τρανταχτός λαός. Πώς θα αφομοιώσει αυτή η χώρα που ξεκίνησε το δράμα μέσα από το θέατρο, το στερεοτυπικό και χαμηλών τόνων τρόπο ζωής που κάνει το γύρο του κόσμου;

Ανυπομονώ να το δώ με τα μάτια μου σε όλα τα social media

photos: elitedaily.com

Γεννήθηκε το καλοκαίρι του 1985 στην Αθήνα. Από μικρή αγαπούσε την μόδα, την μουσική και τις τέχνες αλλά στη συνέχεια ασχολήθηκε με την διοίκηση επιχειρήσεων και το merchandising. Κυνηγά τις τελευταίες τάσεις, βλέπει αδιάκοπα αμερικάνικα & βρετανικά σίριαλ και εύχεται κάποια στιγμή να μετακομίσει μόνιμα στο Μανχάταν για να οργανώνει επιδείξεις μόδας. Θέλει να περιβάλλεται από ανθρώπους που την προκαλούν δημιουργικά και στο savoir ville γράφει για όλους αυτούς που μπορούν να μας εμπνεύσουν με τις ιδέες τους.

Be first to comment

Solve : *
23 × 14 =