ΗΕLLAΣTOCK / The ephemeral city

Φοιτητές αρχιτεκτονικής από όλη την Ευρώπη οραματίστηκαν, σχεδίασαν και «έχτισαν» μια μεταλλική αιωρούμενη πόλη στο λιμάνι του Πειραιά, αποδεικνύοντας ότι η αρχιτεκτονική μπορεί να δημιουργήσει χώρους μονάχα από σχοινί και πανί.

 

"η εφήμερη πόλη"

“η εφήμερη πόλη”

Τα μοντέλα των εφήμερων κατοικιών, που σχεδιάστηκαν σε 13 διαφορετικές χώρες, υλοποιήθηκαν στο λιμάνι του Πειραιά από 160 φοιτητές μέσα τρεις ημέρες.

h2

 Το καθένα ξεχωριστά δημιούργησε χώρους ικανούς να φιλοξενήσουν ομάδες ανθρώπων σε έκτακτη ανάγκη. Όλα μαζί συναρμολόγησαν έναν μεταλλικό αστικό ιστό, μια πόλη αιωρούμενη, ικανή να υποδεχθεί τους νέους της κατοίκους όταν το έδαφος και οι συνθήκες του γίνονται επικίνδυνες.

 Για αρχή, η πόλη φιλοξένησε τους ίδιους τους δημιουργούς της, αφού οι φοιτητές που τη σχεδίασαν κοιμήθηκαν για τρία βράδια μέσα στις κατασκευές τους.

 h3

Με ελάχιστη πρώτη ύλη, ο σχεδιασμός των νέων αρχιτεκτόνων γέννησε ιδέες ευφάνταστες και πρακτικές . Μεταλλικά δοκάρια, υφασμάτινοι τοίχοι, δώματα από σχοινί. Οι φοιτητές έρχονται σε επαφή με τα διαθέσιμα υλικά, δαμάζοντας τα και δημιουργώντας μέσα από αυτά.

"η σκαλωσιά"

“η σκαλωσιά”

"το ύφασμα"

“το ύφασμα”

h6

“το σχοινί”

Μια αρχιτεκτονική αέρινη και εφήμερη, που εμπνέει μέσα από τα ελάχιστα υλικά της.

Η αιωρούμενη πόλη της HELLAΣTOCK 14’  σας περιμένει καθημερινά στο λιμάνι του Πειραιά 10:00-20:00, μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου, στην προβλήτα Ε2 (δίπλα από την πέτρινη αποθήκη).

Η ομάδα φοιτητών αρχιτεκτονικής που το οργάνωσε:

Θανάσης Μπένος-Πάλμερ

 Ερμιόνη Γκαραμόνε

Θάνος Ιωαννίδης

 Αλίκη Καρανικόλα

 Νίκος Κεραμιανάκης

 Ιωάννης Κουφόπουλος

 Γιώργος Παπαματθαιάκης

 Βαλέριαν Α. Πορτοκάλις

 Ξένια Στούμπου

 Αγγέλικα Γιαννουλάτου

Κώστας-Ορφέας Γενιας

Φωτογραφίες: Ηλιάς Θεοδωράκης Δημήτρης Ζαμπόπουλος, Μάρθα Παναγιωτόπουλου, Αλέξανδρος Γιαννικόπουλος

Φωτεινή Λιάκου, ετών 23. Κόρη στρατιωτικού, έζησα και τα 23 με μια βαλίτσα στο χέρι ταξιδεύοντας και ζώντας σε όλη την Ελλάδα. Αγαπημένη ελληνική πόλη η Ξάνθη. Όσο για τα υπόλοιπα... μου αρέσει το κολύμπι και η αρχιτεκτονική, μου αρέσουν τα παιδιά και τα παραμύθια τους. Μα πιο πολύ μου αρέσει να γράφω, να γράφω γι αυτά που με συγκινούν, για όσα με συνεπαίρνουν... Για όσα γράφω ευχαριστώ όσους είναι γύρω μου. Στην ίδια ή σε διαφορετική πόλη, πάντα με εμπνέουν και με ταξιδεύουν με τις αφορμές τους ...

Be first to comment

Solve : *
30 − 11 =